Аз туҳидастӣаст дар мағзи чанори ин печу тоб

از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تاب

Чашми зоҳирбини з бедардӣ кунад ҷавҳари ҳисоб

چشم ظاهربین ز بی دردی کند جوهر حساب

намешавад чун нофаи мӯяш дар ҷавониҳо сифед

می شود چون نافه مویش در جوانی ها سفید

Ҳар ки хӯни хешро созад чу оҳӯи машки ноб

هر که خون خویش را سازد چو آهو مشک ناب

Роҳат беранҷ дар мотами сарой хок нест

راحت بی رنج در ماتم سرای خاک نیست

Хандаи гули гиряҳои талх дорад чун гулоб

خنده‌ی گل گریه های تلخ دارد چون گلاب

Дар баландӣ бо фурудастони тавозуъ пеша кун

در بلندی با فرودستان تواضع پیشه کن

То чу моҳи нави туро гардун кунад аз зари рикоб

تا چو ماه نو ترا گردون کند از زر رکاب

намекашад аз ишқ , ҳайфи худ дил бе тоби мо

می کشد از عشق، حیف خود دل بی تاب ما

намекунад хӯн дар дили оташ ба гардидани кабоб

می کند خون در دل آتش به گردیدن کباب

Нест аз боди мухолифи фарқ то боди мурод

نیست از باد مخالف فرق تا باد مراد

Шуд тнки дарёнавардиро ки дил ҳамчун ҳубоб

شد تنک دریانوردی را که دل همچون حباب

Ишқ дар дилҳои равшан беқарорӣ ме кунад

عشق در دلهای روشن بی قراری می کند

Партави хуршед дар ойӣна дорад изтироб

پرتو خورشید در آیینه دارد اضطراب

Кӯтаҳаст аз ҳарфи хомӯшони забони эътироз

کوته است از حرف خاموشان زبان اعتراض

Эмин аз теғаст ҳар хӯнӣ ки гардад машки ноб

ایمن از تیغ است هر خونی که گردد مشک ناب

Дил манеҳ бар умри мстъҷл ки асби тунд ро

دل منه بر عمر مستعجل که اسب تند را

Нест монеъ аз давидани по фишурдан дар рикоб

نیست مانع از دویدن پا فشردن در رکاب

Май дӯд дар ҷустуҷӯии об , доим ҳар тараф

می دود در جستجوی آب، دایم هر طرف

Гарчи аз обаст соиби пардаи чашми ҳубоб

گرچه از آب است صائب پرده چشم حباب