Бас ки афкандааст перӣ дар вуҷӯдами инқилоб

بس که افکنده است پیری در وجودم انقلاب

Хоби ман бедорӣ ва бедорем гаштааст хоб

خواب من بیداری و بیداریم گشته است خواب

Дар саропои вуҷӯдами заррае бедард нест

در سراپای وجودم ذره ای بی درد نیست

Як сар мӯ нест бар андоми ман бепечу тоб

یک سر مو نیست بر اندام من بی پیچ و تاب

Аз латоифи ончӣ дар маҷмӯъаи дили сабт буд

از لطایف آنچه در مجموعه دل ثبت بود

Як қалам шуд маҳв , ғайр аз ёди айёми шабоб

یک قلم شد محو، غیر از یاد ایام شباب

Аз кашокаши қоматам то чун камон гардид хам

از کشاکش قامتم تا چون کمان گردید خم

Мади умр аз қабза берун рафт чун тири шаҳоб

مد عمر از قبضه بیرون رفت چون تیر شهاب

Гӯши сангинӣ , басари кундӣ , забон лукнат гирифт

گوش سنگینی، بصر کندی، زبان لکنت گرفت

Ин садафҳои гуҳар шуд аз тиҳии мағзии ҳубоб

این صدف های گهر شد از تهی مغزی حباب

Рафт гирои бурун аз даст чун барги хазон

رفت گیرایی برون از دست چون برگ خزان

Аз қадамҳо қӯт рафтор шуд по дар рикоб

از قدم ها قوت رفتار شد پا در رکاب

Рехт аз ҳам пайкари фарсӯдаро мӯии сифед

ریخت از هم پیکر فرسوده را موی سفید

Бол ва пар шуд ин замини шӯраро мавҷи сароб

بال و پر شد این زمین شوره را موج سراب

Рехт то дандон , з ҳам пошед авроқи дилам

ریخت تا دندان، ز هم پاشید اوراق دلم

намеравад бар бод , бешероза гардад чун китоб

می رود بر باد، بی شیرازه گردد چون کتاب

Субҳ перӣ нестгар субҳи қиёмат , аз чаҳ кард

صبح پیری نیست گر صبح قیامت، از چه کرد

Пеши чашми ман зи айнаки насб , мизони ҳисоб

پیش چشم من ز عینک نصب، میزان حساب

Бодпои умрро натавон зи суръати боздошт

بادپای عمر را نتوان ز سرعت بازداشت

Чанд соиби мӯии худ чун қӣрсозӣ аз хизоб ?

چند صائب موی خود چون قیر سازی از خضاب؟