Мавҷро ҳар чанд омодааст болу пари зи об

موج را هر چند آماده است بال و پر ز آب

Бе насими хуши Аннан берун наёрад сари зи об

بی نسیم خوش عنان بیرون نیارد سر ز آب

Занги ғифлат аз дили ман бода натавонист барад

زنگ غفلت از دل من باده نتوانست برد

Кӣ кабӯдӣ меравад аз рӯй нилӯфари зи об

کی کبودی می رود از روی نیلوفر ز آب

намедиҳад дар як дам аз куфрони неъмати сар ба бод

می دهد در یک دم از کفران نعمت سر به باد

Ҳар ҳубобӣ каз тиҳии мағзии براردи сари зи об

هر حبابی کز تهی مغزی برآرد سر ز آب

Зери теғ аз содаи лавҳии даст ва пое ме занем

زیر تیغ از ساده لوحی دست و پایی می زنیم

Брнёрди моҳёнро гарчи болу пари зи об

برنیارد ماهیان را گرچه بال و پر ز آب

Нест ғайр аз дили сиёҳии ҳосили трдомнӣ

نیست غیر از دل سیاهی حاصل تردامنی

Чун тавонад зиндаи берун омадани ахгари зи об ?

چون تواند زنده بیرون آمدن اخگر ز آب؟

Аз азизӣ мекунад аз тоҷи шоҳони пойтахт

از عزیزی می کند از تاج شاهان پایتخت

Ҳар ки шуд бо қатра Эй хурсанд чун гавҳари зи об

هر که شد با قطره ای خرسند چون گوهر ز آب

Даст чун бурдорам аз домони ин саҳро , ки ҳаст

دست چون بردارم از دامان این صحرا، که هست

Ҷилваи мавҷи сароб ӯ гуворотар зи об

جلوه موج سراب او گواراتر ز آب

Аз сироти алмстқими шаръи по берун манеҳ

از صراط المستقیم شرع پا بیرون منه

То тавон аз пули гузаштан , нагзарад раҳбари зи об

تا توان از پل گذشتن، نگذرد رهبر ز آب

Ҳар сбкрўҳӣ ки бар ҷисми гарон доман фишонд

هر سبکروحی که بر جسم گران دامن فشاند

Гар з дарё бугзарад , поиш нагардадтар зи об

گر ز دریا بگذرد، پایش نگردد تر ز آب

Аз ҳузури олами оби он ки гардад трдмоғ

از حضور عالم آب آن که گردد تردماغ

Теғ агар борад ба фарқаш , брнёрди сари зи об

تیغ اگر بارد به فرقش، برنیارد سر ز آب

Бе сухани каши ҳам сухан меояд аз дил бар забон

بی سخن کش هم سخن می آید از دل بر زبان

Гар ба пой хештан ояд буруни гавҳари зи об

گر به پای خویشتن آید برون گوهر ز آب

Ҳар ки дар поёни умр аз ҷон тамаъ дорад сукӯн

هر که در پایان عمر از جان طمع دارد سکون

Чашм дорад дар нишеб аз содагии лангари зи об

چشم دارد در نشیب از سادگی لنگر ز آب

Аз май райҳонӣ хат шуд лабаши хунхортар

از می ریحانی خط شد لبش خونخوارتر

Ташна хӯн мешавад шамшери хуши ҷавҳари зи об

تشنه خون می شود شمشیر خوش جوهر ز آب

Аз шароби талх , сокин шуд дили пари ғами маро

از شراب تلخ، ساکن شد دل پر غم مرا

Гарчи гардад киштии пари бор , бе лангари зи об

گرچه گردد کشتی پر بار، بی لنگر ز آب

Дар сияҳ дил нест ашки гармро соиби асар

در سیه دل نیست اشک گرم را صائب اثر

намешавад аз ҷавшани афзӯни хомии анбари зи об

می شود از جوشن افزون خامی عنبر ز آب

Хониш
ғзл шморҳ 869 — ъндлӣб ⬇