Гарчи зарротанд яксар миҳмони офтоб

گرچه ذراتند یکسر میهمان آفتاب

Кам нагардад заррае неъмат з хон офтоб

کم نگردد ذره ای نعمت ز خوان آفتاب

Дар хароботи муҳаббати шиша безарф нест

در خرابات محبت شیشه بی ظرف نیست

Заррае бар сар кашад ратли гарони офтоб

ذره ای بر سر کشد رطل گران آفتاب

Дахлу харҷи хешро чун маи баробар ҳар ки кард

دخل و خرج خویش را چون مه برابر هر که کرد

Кам нагардад рӯзяши ҳаргиз з хон офтоб

کم نگردد روزیش هرگز ز خوان آفتاب

Пардаи дилҳо ҳарифи ҳасан ъолмсўз нест

پرده دلها حریف حسن عالمسوز نیست

Абри як соъат буд ойӣнаи дони офтоб

ابر یک ساعت بود آیینه دان آفتاب

Рӯзии равшандилонро чашми захмӣ лозим аст

روزی روشندلان را چشم زخمی لازم است

Нест бе хӯни шафақи як рӯзи нони офтоб

نیست بی خون شفق یک روز نان آفتاب

Нури рухсори ҷаҳонгири тугар паҳлу диҳад

نور رخسار جهانگیر تو گر پهلو دهد

наметавонад моҳ нав шуд мизбони офтоб

می تواند ماه نو شد میزبان آفتاب

Дил мунаввар кун ?герати тасхир олам орзӯаст

دل منور کن گرت تسخیر عالم آرزوست

Каз дили равшан буд ҳукми равони офтоб

کز دل روشن بود حکم روان آفتاب

Пардаи дории ҳасани ъолмсўзро дар кор нест

پرده داری حسن عالمسوز را در کار نیست

Каз фурӯғ хеш бошад дидаи бони офтоб

کز فروغ خویش باشد دیده بان آفتاب

Хок шуд як донаи ёқӯт аз лаби рангини ту

خاک شد یک دانه یاقوت از لب رنگین تو

Ин чунин лаълӣ надорад дудмони офтоб

این چنین لعلی ندارد دودمان آفتاب

Ошиқони покдомани парда дор офатанд

عاشقان پاکدامن پرده دار آفتند

Соиб аз субҳаст ҳасани ҷовдони офтоб

صائب از صبح است حسن جاودان آفتاب