Дар шаби васл ту меларзад дилам чун офтоб

در شب وصل تو می لرزد دلم چون آفتاب

То мабод аз рахнае оради шабихуни офтоб

تا مباد از رخنه ای آرد شبیخون آفتاب

Ҳар сирриро дар хури ҳиммат кулоҳӣ дода анд

هر سری را در خور همت کلاهی داده اند

Афсар девонагон бошад ба ҳомӯни офтоб

افسر دیوانگان باشد به هامون آفتاب

Ҳеҷ ҷо дар олами ваҳдати тиҳӣ аз ёр нест

هیچ جا در عالم وحدت تهی از یار نیست

Нома ҳар зарра Эй ӣнҷост мазмуни офтоб

نامه هر ذره ای اینجاست مضمون آفتاب

Нохунӣ хӯрдааст бар дил аз ҳилоли абрӯии ман

ناخنی خورده است بر دل از هلال ابروی من

Зон нишинад аз шафақ ҳар шом дар хӯни офтоб

زان نشیند از شفق هر شام در خون آفتاب

Аз рахти ойӣнаро хуши давлатӣ рӯ дода аст

از رخت آیینه را خوش دولتی رو داده است

Дар даруни хонааш моҳасту беруни офтоб

در درون خانه اش ماه است و بیرون آفتاب

Соиби он беҳтар ки гардуни тарк берӯе кунад

صائب آن بهتر که گردون ترک بی رویی کند

Зрдрўиӣ мекашад зон рӯй гулгуни офтоб

زردرویی می کشد زان روی گلگون آفتاب