Аз шафақ ҳар чанд шавед чеҳра дар хӯни офтоб

از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتاب

Зрдрўиӣ мекашад зон рӯй гулгуни офтоб

زردرویی می کشد زان روی گلگون آفتاب

Пеши он рухсор отшнок андозад сипар

پیش آن رخسار آتشناک اندازد سپر

Гарчи месояд сар аз нихват ба гардуни офтоб

گرچه می‌ساید سر از نخوت به گردون آفتاب

То ба рӯй оташин ёр кардам нисбаташ

تا به روی آتشین یار کردم نسبتش

Аз замин то осмон гардид мамнӯни офтоб !

از زمین تا آسمان گردید ممنون آفتاب!

намедиҳад рангӣ ва рангӣ месетанд ҳар замон

می دهد رنگی و رنگی می ستاند هر زمان

Бас ки бошад мунфаил зон рӯй гулгуни офтоб

بس که باشد منفعل زان روی گلگون آفتاب

Бо ту чун гардад баробар чун надорад дар бисот

با تو چون گردد برابر چون ندارد در بساط

Чашми масту холи мишкӣн , лаъл мегаван офтоб

چشم مست و خال مشکین، لعل میگون آفتاب

Хати тароват зон гул рухсор натавонист барад

خط طراوت زان گل رخسار نتوانست برد

Шаста рӯ ояд зи зери абри беруни офтоб

شسته رو آید ز زیر ابر بیرون آفتاب

Чун зи машриқ бо ду сад шамшер меояд бурун ?

چون ز مشرق با دو صد شمشیر می آید برون؟

Нест аз сангини дилигар ташнаи хӯни офтоб

نیست از سنگین دلی گر تشنه خون آفتاب

Ҳасани оламгир , оламро кунад ҳамранги худ

حسن عالمگیر، عالم را کند همرنگ خود

Ҷилва Лайлӣ кунад дар чашми маҷнӯни офтоб

جلوه لیلی کند در چشم مجنون آفتاب

Ҳар ки аз равшандилон гардад дарин ибрати саро

هر که از روشندلان گردد درین عبرت سرا

Қурси худ тар созад аз хӯни шафақ чун офтоб

قرص خود تر سازد از خون شفق چون آفتاب

Маънии рангин ба осонӣ намеояд ба даст

معنی رنگین به آسانی نمی آید به دست

Дар талош матлаъӣ зад ғӯта дар хӯни офтоб

در تلاش مطلعی زد غوطه در خون آفتاب

Содаи лавҳонро насиби афзӯн буд аз нури файз

ساده لوحان را نصیب افزون بود از نور فیض

Беш май тобади зи шаҳру кӯ , ба ҳомӯни офтоб

بیش می تابد ز شهر و کو، به هامون آفتاب

Сайқалӣ аз нури ҳикмати гашти лавҳи сина аш

صیقلی از نور حکمت گشت لوح سینه اش

То зи гардун хам нишин шуд чун Флотўни офтоб

تا ز گردون خم نشین شد چون فلاطون آفتاب

Ҷони равшанро намесозад ғуборолуд , ҷисм

جان روشن را نمی سازد غبارآلود، جسم

Ояд аз зери замин бе ранги беруни офтоб

آید از زیر زمین بی رنگ بیرون آفتاب

Дар иваз чун моҳи нави қурси тамомаш май даҳум

در عوض چون ماه نو قرص تمامش می دهم

Ҳар ки мебахшад лаби ноне ба ман чун офтоб

هر که می بخشد لب نانی به من چون آفتاب

Ҳар ки соиб бо сарафрозии тавозуъи пешаи сохт

هر که صائب با سرافرازی تواضع پیشه ساخت

Оварад зери нигини офоқро чун офтоб

آورد زیر نگین آفاق را چون آفتاب