ӯст равшандил ки бо чандини забон чун офтоб

اوست روشندل که با چندین زبان چون آفتاب

Бошадаш меҳр хамӯшӣ бар даҳон чун офтоб

باشدش مهر خموشی بر دهان چون آفتاب

наметавонад шҳпр тавфиқ шуд заррот ро

می تواند شهپر توفیق شد ذرات را

Ҳар ки гардад дар талаби оташи Аннан чун офтоб

هر که گردد در طلب آتش عنان چون آفتاب

Хӯбии по дар рикоб ма надорад эътибор

خوبی پا در رکاب مه ندارد اعتبار

эй хуши он ҳасанӣ ки бошад ҷовдон чун офтоб

ای خوش آن حسنی که باشد جاودان چون آفتاب

Хокро зар , сангро ёқӯт рахшон ме кунад

خاک را زر، سنگ را یاقوت رخشان می کند

Ҳар ки қонеъ шуд ба як қурс аз ҷаҳон чун офтоб

هر که قانع شد به یک قرص از جهان چون آفتاب

Ганҷҳои бекарони ғайб дар фармон ӯст

گنج های بیکران غیب در فرمان اوست

Ҳар киро доданд дасти зарфишон чун офтоб

هر که را دادند دست زرفشان چون آفتاب

То дили гарм ки гардад машриқи иқбол ӯ

تا دل گرم که گردد مشرق اقبال او

Нури доғ ишқ набӯд ройгон чун офтоб

نور داغ عشق نبود رایگان چون آفتاب

Аз фурӯғи худ хаҷал чун шамъ дар маҳтоб бош

از فروغ خود خجل چون شمع در مهتاب باش

Гар ба нур худ кунӣ равшани ҷаҳон чун офтоб

گر به نور خود کنی روشن جهان چون آفتاب

Ҳар киро соиби дили гармӣ каромат карда анд

هر که را صائب دل گرمی کرامت کرده اند

Бар ҳама заррот бошад меҳрбон чун офтоб

بر همه ذرات باشد مهربان چون آفتاب

Хониш
ғзл шморҳ 877 — ъндлӣб ⬇