Чун чароғи рӯз , бо он равшанои офтоб
چون چراغ روز، با آن روشنایی آفتاب
Ҳаст бо рӯйиши хаҷал аз худнамоеи офтоб
هست با رویش خجل از خودنمایی آفتاب
Аз хиҷолати машриқ парвин шавад рухсора аш
از خجالت مشرق پروین شود رخساره اش
Чеҳрагар бо ӯ шавад аз бе ҳаёеи офтоб
چهره گر با او شود از بی حیایی آفتاب
Обро монеъи з гардидан шавад дар дида ҳо
آب را مانع ز گردیدن شود در دیده ها
Доғ рӯй ӯст дар ҳайрат физойӣ офтоб
داغ روی اوست در حیرت فزایی آفتاب
Чун зари қалб , аз ривоҷи ҳасани рӯзи афзӯн ӯ
چون زر قلب، از رواج حسن روز افزون او
Зрдрўиӣ мекашад аз норавоеи офтоб
زردرویی می کشد از ناروایی آفتاب
Кист бо ӯ чеҳра гардад аз нкўрўён , ки ҳаст
کیست با او چهره گردد از نکورویان، که هست
Пеши ҳасани шаҳрӣ ӯ , рӯстои офтоб
پیش حسن شهری او، روستایی آفتاب
Чеҳраи пӯшидаи рӯйонро фурӯғ дигараст
چهره پوشیده رویان را فروغ دیگرست
Барнаме ояд ба хубони сароеи офтоб
برنمی آید به خوبان سرایی آفتاب
Кист аз зулфи расоӣ ӯ кунад гарданкашӣ ?
کیست از زلف رسای او کند گردنکشی؟
Каз каманд ӯ намеёбад раҳои офтоб
کز کمند او نمی یابد رهایی آفتاب
Гармии ҳангомаи ҳасан аз ҳаводорон буд
گرمی هنگامه حسن از هواداران بود
Чун кунад аз зарраи қатъи ошнои офтоб ?
چون کند از ذره قطع آشنایی آفتاب؟
Косаи дарюза чун аз моҳи нав сомон диҳад ?
کاسه دریوزه چون از ماه نو سامان دهد؟
Гар надорад нур азон оризи гадои офтоб
گر ندارد نور ازان عارض گدایی آفتاب
намекунад дилҷӯеи заррот , аз кўчкдлӣ
می کند دلجویی ذرات، از کوچکدلی
Дар ҷаҳони хок бо сар дар ҳавои офтоб
در جهان خاک با سر در هوایی آفتاب
Ноқисонро суҳбати комил айёрон кимиёст
ناقصان را صحبت کامل عیاران کیمیاست
Хокро зар созад аз ранги тиллои офтоб
خاک را زر سازد از رنگ طلایی آفتاب
Ҳасанро бо хоксорон илтифот дигараст
حسن را با خاکساران التفات دیگرست
намекунад дар чашми равзани тўтёиии офтоб
می کند در چشم روزن توتیایی آفتاب
Равзани хокии ниҳодони танги чашм афтода аст
روزن خاکی نهادان تنگ چشم افتاده است
Варна дар эҳсон надорад норасои офтоб
ورنه در احسان ندارد نارسایی آفتاب
То ба он дасти нигорин нисбатӣ пайдо кунад
تا به آن دست نگارین نسبتی پیدا کند
Панҷа аз хӯн шафақ созад ҳиноеи офтоб
پنجه از خون شفق سازد حنایی آفتاب
Гарчи дар равшангарӣ дорад яди Байзои зи субҳ
گرچه در روشنگری دارد ید بیضا ز صبح
Барнаме ояд ба шабҳои ҷудои офтоб
برنمی آید به شبهای جدایی آفتاب
Оташии афканди ишқат дар дили хубон ки шуд
آتشی افکند عشقت در دل خوبان که شد
Косаи дарюзаи шабнами гадои офтоб
کاسه دریوزه شبنم گدایی آفتاب
Нестгар девонаи он Лайлии олам , чаро
نیست گر دیوانه آن لیلی عالم، چرا
Аз раг абраст дар знҷирхоиии офтоб
از رگ ابرست در زنجیرخایی آفتاب
Дар талоши шӯҳрат аз нуқсон буд ҷурми ҳилол
در تلاش شهرت از نقصان بود جرم هلال
Аз тамомӣ фориғаст аз худнамоеи офтоб
از تمامی فارغ است از خودنمایی آفتاب
Нур азон май борад аз рӯйиш ки пеши хоки роҳ
نور ازان می بارد از رویش که پیش خاک راه
намекунад бо сарбаландӣ , ҷабҳаи соеи офтоб
می کند با سربلندی، جبهه سایی آفتاب
Бо тавонгар , вомхўоаҳи хуш адо бошад шарик
با توانگر، وامخواه خوش ادا باشد شریک
Нур мебахшад ба моҳ аз хуши адоеи офтоб
نور می بخشد به ماه از خوش ادایی آفتاب
Қисмати равшандилон аз хон гардун ҳасрат аст
قسمت روشندلان از خوان گردون حسرت است
намехӯрд хӯни шафақ аз бенавои офтоб
می خورد خون شفق از بینوایی آفتاب
Дар суроғи каъбаи мақсад , бисоти хок ро
در سراغ کعبه مقصد، بساط خاک را
Тай кунад ҳар рӯз бо бедасту поеи офтоб
طی کند هر روز با بی دست و پایی آفتاب
Шабнами афтодаро дар дидаи худ ҷо диҳад
شبنم افتاده را در دیده خود جا دهد
Дар сбкрўҳӣ надорад норасои офтоб
در سبکروحی ندارد نارسایی آفتاب
Тарк даъвӣ кун ки бо чандини забони оташин
ترک دعوی کن که با چندین زبان آتشین
Меҳр дорад бар даҳони худситоеи офтоб
مهر دارد بر دهان خودستایی آفتاب
Дасти кӯтаҳи дор аз хон сипеҳри дун ки ҳаст
دست کوته دار از خوان سپهر دون که هست
Косаи дарюзаи шабнами гадои офтоб
کاسه دریوزه شبنم گدایی آفتاب
Чашми оби рӯи мадор аз чархи зангорӣ ки ҳаст
چشم آب رو مدار از چرخ زنگاری که هست
Косаи дарюзаи шабнами гадои офтоб
کاسه دریوزه شبنم گدایی آفتاب
Пояи иззат , баландӣ гирад аз афтодагӣ
پایه عزت، بلندی گیرد از افتادگی
Сарвар офоқ шуд аз ҷабҳаи соеи офтоб
سرور آفاق شد از جبهه سایی آفتاب
намерибоед дидаҳоро ҳасани ъолмсўз ӯ
می رباید دیده ها را حسن عالمسوز او
намекунад соиб агар шабнами рибои офтоб
می کند صائب اگر شبنم ربایی آفتاب