Дар ҳавои абр лозим нест дар минои шароб

در هوای ابر لازم نیست در مینا شراب

намекунад ҳар қатраи борони кори сад дарёи шароб

می کند هر قطره باران کار صد دریا شراب

Шаб нишин бо духтари рузи умр ҷовид оварад

شب نشین با دختر رز عمر جاوید آورد

Файзи об Хизр дорад дар дили шабҳо шароб

فیض آب خضر دارد در دل شبها شراب

Тангнои шаҳри ҷои ншأаҳ саршор нест

تنگنای شهر جای نشأه سرشار نیست

Дод ҷавлон медиҳад дар домани саҳрои шароб

داد جولان می دهد در دامن صحرا شراب

Лола дар хорои хумор аз бодаи лаълии шикаст

لاله در خارا خمار از باده لعلی شکست

намешавад аз санги баҳри микшони пайдои шароб

می شود از سنگ بهر میکشان پیدا شراب

Май занами ҷӯшӣ ба зӯри бода дар дайри Муғон

می زنم جوشی به زور باده در دیر مغان

Солҳо шуд то чу хам дорад маро бар пои шароб

سالها شد تا چو خم دارد مرا بر پا شراب

Ҳасани саъии навбаҳор аз сарву гул зоҳир шавад

حسن سعی نوبهار از سرو و گل ظاهر شود

Май намояди хешро дар соғару минои шароб

می نماید خویش را در ساغر و مینا شراب

Теғи кӯҳ аз чашмасор абр гардад обдор

تیغ کوه از چشمه سار ابر گردد آبدار

Сарбаландонро расад аз олами болои шароб

سربلندان را رسد از عالم بالا شراب

Нест аз тадбир , май додан ба мо девонагон

نیست از تدبیر، می دادن به ما دیوانگان

Кор равған мекунад бар оташи савдои шароб

کار روغن می کند بر آتش سودا شراب

Мо хморолўдгонро бешаробӣ ме кашад

ما خمارآلودگان را بی شرابی می کشد

Умри мо боқӣаст , то боқӣаст дар минои шароб

عمر ما باقی است، تا باقی است در مینا شراب

Нест пои шамъро аз шамъи ҷузи зулмати насиб

نیست پای شمع را از شمع جز ظلمت نصیب

Занг натавонист бурдан аз дили минои шароб

زنگ نتوانست بردن از دل مینا شراب

Чун пари парвонаи сӯзади пардаи номӯс ро

چون پر پروانه سوزد پرده ناموس را

Чун шавад аз акси соқии оташини симои шароб

چون شود از عکس ساقی آتشین سیما شراب

Барқи ъолмсўзи натавонад ба гирд мо расед

برق عالمسوز نتواند به گرد ما رسید

Ин чунин каз хеши берун май баради моро шароб

این چنین کز خویش بیرون می برد ما را شراب

Бода май бояд ки бошад , ақли гӯ ҳаргиз мабош

باده می باید که باشد، عقل گو هرگز مباش

Дар кадуии сари хирад кам ба ки дар минои шароб

در کدوی سر خرد کم به که در مینا شراب

Зоҳидии хушкро чун тавба май дар ҳам шикаст

زاهدان خشک را چون توبه می در هم شکست

Ин сазои он ки мегирад ба истиғнои шароб

این سزای آن که می گیرد به استغنا شراب

Даст чун аз домани миноӣ мекӯтаҳ кунем ?

دست چون از دامن مینای می کوته کنیم؟

намедиҳад моро хабар аз олами болои шароб

می دهد ما را خبر از عالم بالا شراب

То наме дар ҷӯйбори ҳиммат саршор ҳаст

تا نمی در جویبار همت سرشار هست

Кӣ кунад соиби гадоӣ аз дар дилҳо шароб ?

کی کند صائب گدایی از در دلها شراب؟