Чашми ошиқи хоки кӯй длстон бинад ба хоб

چشم عاشق خاک کوی دلستان بیند به خواب

Ҳар чаҳ ҳар кас дар назар дорад , ҳамон бинад ба хоб

هر چه هر کس در نظر دارد، همان بیند به خواب

Гул ки дар бедории давлати ғам булбул нахурд

گل که در بیداری دولت غم بلبل نخورد

Нолаи мастонаашро дар хазон бинад ба хоб

ناله مستانه اش را در خزان بیند به خواب

Ҳар касеро субҳ умедӣаст дар дилҳои шаб

هر کسی را صبح امیدی است در دلهای شب

Ташнаи обу хоҷаи зар , саг устихон бинад ба хоб

تشنه آب و خواجه زر، سگ استخوان بیند به خواب

Дили зи ёд зулф зад бар кӯчаи девонагӣ

دل ز یاد زلف زد بر کوچه دیوانگی

Маст гардад фил чун Ҳиндӯстон бинад ба хоб

مست گردد فیل چون هندوستان بیند به خواب

Ҷони чунон ваҳшат накард аз тан ки рӯ вопас кунад

جان چنان وحشت نکرد از تن که رو واپس کند

Гирди Юсуфро дигар ин корвон бинад ба хоб

گرد یوسف را دگر این کاروان بیند به خواب

Аз дили бедор , ориф мекунад сайри биҳишт

از دل بیدار، عارف می کند سیر بهشت

Зоҳиди кӯтоҳи байни боғ ҷинон бинад ба хоб

زاهد کوتاه بین باغ جنان بیند به خواب

Нест серобии зи хӯни халқ , золимро ба марг

نیست سیرابی ز خون خلق، ظالم را به مرگ

Ҳар ки хусбад ташнаи лаб , об равон бинад ба хоб

هر که خسبد تشنه لب، آب روان بیند به خواب

Дар хаёли хештан ҳар даври гардӣ восил аст

در خیال خویشتن هر دور گردی واصل است

Зарра бо хуршеди худро ҳамАннан бинад ба хоб

ذره با خورشید خود را همعنان بیند به خواب

Булбулӣ каз фикри гулшан ғунча созад хеш ро

بلبلی کز فکر گلشن غنچه سازد خویش را

Дар қафаси худро ҳамон дар гулистон бинад ба хоб

در قفس خود را همان در گلستان بیند به خواب

Нест мумкини ҷони равшанро зи ҳақи ғофил шудан

نیست ممکن جان روشن را ز حق غافل شدن

Қатраи равшани муҳӣт бекарон бинад ба хоб

قطره روشن محیط بیکران بیند به خواب

Неъмати дунёии дуни хобу хаёлӣ беш нест

نعمت دنیای دون خواب و خیالی بیش نیست

Нест мумкин сайр гардад ҳар ки нон бинад ба хоб

نیست ممکن سیر گردد هر که نان بیند به خواب

Ишқи ҷой ақл шуд фармонравои коинот

عشق جای عقل شد فرمانروای کاینات

Баъди азин осӯдагиро осмон бинад ба хоб !

بعد ازین آسودگی را آسمان بیند به خواب!

Хониш
ғзл шморҳ 882 — ъндлӣб ⬇