Хона аз хеш тиҳӣ кун ки зи назораи об

خانه از خویش تهی کن که ز نظاره آب

Пардаи чашм ҳубобаст ҳамон чашми ҳубоб

پرده چشم حباب است همان چشم حباب

Роҳи хобидаи расонид ба манзили худ ро

راه خوابیده رسانید به منزل خود را

Бахт мо нест ки бедор нагардад аз хоб

بخت ما نیست که بیدار نگردد از خواب

Раҳрав ишқ нагардад зи маломат дар ҳам

رهرو عشق نگردد ز ملامت در هم

Шавад аз санги фузуни ҷавҳари ойӣнаи об

شود از سنگ فزون جوهر آیینه آب

Дил бе тоби ман ором надорад , варна

دل بی تاب من آرام ندارد، ورنه

намекашад дар дили шабҳо нафасии мавҷи сароб

می کشد در دل شب ها نفسی موج سراب

Монеъи умр сбксир нагардад перӣ

مانع عمر سبکسیر نگردد پیری

Сайлро сояи пул боз надорад зи шитоб

سیل را سایه پل باز ندارد ز شتاب

Дил бипардоз зи ҷамъияти дунёи зинҳор

دل بپرداز ز جمعیت دنیا زنهار

Ки садаф мешавад аз оби гуҳари хонаи хароб

که صدف می شود از آب گهر خانه خراب

Хатар аз хасм надорад ҷигари ҷавҳардор

خطر از خصم ندارد جگر جوهردار

Теғ аз оташ сӯзанда барояд сероб

تیغ از آتش سوزنده برآید سیراب

Чаҳ кунад хӯни ҷаҳон бо ҷигари ташнаи ишқ ?

چه کند خون جهان با جگر تشنه عشق؟

Накунад шабнами гули реги равонро сероб

نکند شبنم گل ریگ روان را سیراب

Аз сафои дили мо мастии хубони афзуд

از صفای دل ما مستی خوبان افزود

Ҳасанро оинаи соф буд олами об

حسن را آینه صاف بود عالم آب

Гардиш аз ҷилва мастона наме осоед

گردش از جلوه مستانه نمی آساید

Ҳар киро сайли хиром ту кунад хонаи хароб

هر که را سیل خرام تو کند خانه خراب

Мастии ҳасани зи хӯни рехтани мо афзуд

مستی حسن ز خون ریختن ما افزود

Бодаи лаълии оташ буд аз ашки кабоб

باده لعلی آتش بود از اشک کباب

Миннат сайл баровард зи бунёдами гирд

منت سیل برآورد ز بنیادم گرد

эй хуши он хона ки аз хеши буруни оради об

ای خوش آن خانه که از خویش برون آرد آب

Барқро хор ба ислоҳ наёрад соиб

برق را خار به اصلاح نیارد صائب

Ҳасани мағрур , зи хат по нагузорад ба ҳисоб

حسن مغرور، ز خط پا نگذارد به حساب