Ту ки бе пардаи рух худ нанамое дар хоб
تو که بی پرده رخ خود ننمایی در خواب
Чаҳ хаёласт ба оғӯши ман ое дар хоб ?
چه خیال است به آغوش من آیی در خواب؟
Шамъи болини худ аз дида бедор кунӣ
شمع بالین خود از دیده بیدار کنی
Гар бадоне чаҳ қадарҳо ба сафойӣ дар хоб
گر بدانی چه قدرها به صفایی در خواب
То ба бедорӣу махмурӣу мастӣ чаҳ кунӣ
تا به بیداری و مخموری و مستی چه کنی
Ту ки чун чашм , дил аз халқи рибоӣ дар хоб
تو که چون چشم، دل از خلق ربایی در خواب
Олам аз бехабарон , дида хоб олудӣ аст
عالم از بی خبران، دیده خواب آلودی است
Ба умедӣ ки рух худ бинмое дар хоб
به امیدی که رخ خود بنمایی در خواب
Чун тавонад касе аз ёди ту ғофил гардид
چون تواند کسی از یاد تو غافل گردید
Ки з бе тобии дил , қиблаи намое дар хоб
که ز بی تابی دل، قبله نمایی در خواب
Тани хокии ҳадафи новак длдўз қазост
تن خاکی هدف ناوک دلدوز قضاست
Хабар аз хеши надорӣ ки куҷое дар хоб
خبر از خویش نداری که کجایی در خواب
Аз хаёли сафари ҳинд , сиёҳаст дилат
از خیال سفر هند، سیاه است دلت
Гарчи дар пардаи шабҳо чу ҳиное дар хоб
گرچه در پرده شبها چو حنایی در خواب
Бо ту як субҳи қиёмат чаҳ тавонад кардан ?
با تو یک صبح قیامت چه تواند کردن؟
Ки з ҳар мӯ , сари мижгони ҷудоӣ дар хоб
که ز هر مو، سر مژگان جدایی در خواب
Сояи кӯҳ дар ӣнҷо ба ҷиноҳ сафараст
سایه کوه در اینجا به جناح سفرست
Ту чаҳ дар зилли сбксири ҳумое дар хоб ?
تو چه در ظل سبکسیر همایی در خواب؟
Пардаи хоб буд айнаки бедордилон
پرده خواب بود عینک بیداردلان
Ту чунин бо назарбоз , чарое дар хоб ?
تو چنین با نظرباز، چرایی در خواب؟
Роҳи хобидаи зи фарёд ҷарас шуд бедор
راه خوابیده ز فریاد جرس شد بیدار
Ту чу афсона ба овоз дарое дар хоб
تو چو افسانه به آواز درایی در خواب
Ин миёнӣ ки ба қасди ту фалакҳо баста аст
این میانی که به قصد تو فلک ها بسته است
Ҷой дорад ки миёнро нагушойӣ дар хоб
جای دارد که میان را نگشایی در خواب
Рафт аз дасти ҳавос ва ту ҳамон по бар ҷой
رفت از دست حواس و تو همان پا بر جای
ҲамРаҳон ту куҷо ва ту куҷое дар хоб !
همرهان تو کجا و تو کجایی در خواب!
Ин таъаллуқ ки туро ҳаст ба обу гули ҷисм
این تعلق که ترا هست به آب و گل جسم
Боварам нест ки аз хеши броиӣ дар хоб
باورم نیست که از خویش برآیی در خواب
Зарраи пайваст ба хуршед ва ту аз ҳиммати паст
ذره پیوست به خورشید و تو از همت پست
Дар таҳи домани афлок , чу пое дар хоб
در ته دامن افلاک، چو پایی در خواب
Фалак аз собиту сайёр туро ме поед
فلک از ثابت و سیار ترا می پاید
Чун ба сад душмани бедори броиӣ дар хоб ?
چون به صد دشمن بیدار برآیی در خواب؟
Нест мумкин , нашавад хӯни ту соиби помол
نیست ممکن، نشود خون تو صائب پامال
Ки таҳи пои ҳаводис чу ҳиное дар хоб
که ته پای حوادث چو حنایی در خواب