Даст кӯтаҳ макун аз домани эҳсони талаб

دست کوته مکن از دامن احسان طلب

То кашии накҳати Юсуфи зи гиребони талаб

تا کشی نکهت یوسف ز گریبان طلب

Солики он ба ки шикояти з маломат накунад

سالک آن به که شکایت ز ملامت نکند

Ки буд захми забон , хори биёбони талаб

که بود زخم زبان، خار بیابان طلب

Раҳрави ишқ маҳоласт ки афсурда шавад

رهرو عشق محال است که افسرده شود

Арақ сард надорад таби сӯзони талаб

عرق سرد ندارد تب سوزان طلب

Панҷаи саъии турои нохун ғайрат кунадаст

پنجه سعی ترا ناخن غیرت کُندست

Варна белаъл ва гуҳар нест раги кони талаб

ورنه بی لعل و گهر نیست رگ کان طلب

Аз талаб чун шавам осӯда , ки ҳар чашм задан

از طلب چون شوم آسوده، که هر چشم زدن

намешавад тозаи зи рухсори ту имони талаб

می شود تازه ز رخسار تو ایمان طلب

Шоҳиди нотиқи комили талабон хомӯшӣ аст

شاهد ناطق کامل‌طلبان خاموشی است

Шикваи даврӣ роҳаст зи нуқсони талаб

شکوه دوری راه است ز نقصان طلب

Осмонҳо нафаси биҳдаҳ Эй ме сӯзанд

آسمان‌ها نفس بیهده‌ای می سوزند

Ба давидан нашавад қатъ , биёбони талаб

به دویدن نشود قطع، بیابان طلب

Чашми пӯшидаи зи дидор чаҳ лиззат ёбад ?

چشم‌پوشیده ز دیدار چه لذت یابد؟

Чаҳ кунад ҷилваи матлӯб ба ҳайрони талаб ?

چه کند جلوه مطلوب به حیران طلب؟

Ҷазбаеро ки ба ънонгирӣ шавқам бифирист

جذبه‌ای را به عنان‌گیری شوقم بفرست

Ки азин беш надорам сару сомони талаб

که ازین بیش ندارم سر و سامان طلب

Хори саҳрои ҷунун аз дили ман сероб аст

خار صحرای جنون از دل من سیراب است

Зуҳраи шер буд оби Нитсаатон талаб

زهره شیر بود آب نیستان طلب

Ман чаҳ гунҷишки заъифам , ки ҳазорон симурғ

من چه گنجشک ضعیفم، که هزاران سیمرغ

Болу пари рехта дар сайри биёбони талаб

بال و پر ریخته در سیر بیابان طلب

Ҷилваи шоҳиди мақсӯд буд парда нишин

جلوه شاهد مقصود بود پرده نشین

То мусаффо нашавад оинаи ҷони талаб

تا مصفا نشود آینه جان طلب

Пой аз ҳалқа занҷир гузорад бар тахт

پای از حلقه زنجیر گذارد بر تخت

Ҳар ки як чанд кунад сабр ба зиндони талаб

هر که یک چند کند صبر به زندان طلب

Ҳар ки чун ғунча кашад дасти тасарруф дар ҷайб

هر که چون غنچه کشد دست تصرف در جیب

эй басои гул ки бичинад зи гулистони талаб

ای بسا گل که بچیند ز گلستان طلب

Соиб аз захми забони ишқ муҳобо накунад

صائب از زخم زبان، عشق، محابا نکند

Хасу хошок буд сунбулу райҳони талаб

خس و خاشاک بود سنبل و ریحان طلب