Кӣ ниёам пуч месозад ба тамкини теғро ?

کِی نیامِ پوچ می‌سازد به تمکین تیغ را؟

Остини зиндон буд чун дасти гулчини теғ ро

آستین زندان بود چون دستِ گلچین تیغ را

Сайл безинҳорро ҳар мавҷ бол дигараст

سیلِ بی‌زنهار را هر موج بالِ دیگرست

Касрат ҷавҳар намесозад ба тамкини теғ ро

کثرتِ جوهر نمی‌سازد به تمکین تیغ را

Ғамзааш аз куштан ушшоқ шуд дар хӯни далер

غمزه‌اش از کشتنِ عشاق شد در خون دلیر

Ташна хӯн мекунад ҷонҳои ширини теғ ро

تشنهٔ خون می‌کند جان‌های شیرین تیغ را

намекунад оҳани дилӣ , кори Фсон бо каҷи ниҳод

می‌کند آهن‌دلی، کارِ فَسان با کج‌نهاد

Нест дар хӯни рехтани ҳоҷат ба талқини теғ ро

نیست در خون‌ریختن حاجت به تلقین تیغ را

Нест парвои барқро аз тлхрўииҳои абр

نیست پروا برق را از تلخرویی‌های ابر

Чун сипар монеъ шавад зи абрӯии парчини теғро ?

چون سپر مانع شود ز ابرویِ پرچین تیغ را؟

Даст гулчин шуд дароз аз чеҳраи хандони гул

دستِ گلچین شد دراز از چهرهٔ خندانِ گل

Кард захми ханда рӯй ман шлоиини теғ ро

کرد زخمِ خنده رویِ من شَلایین تیغ را

Кард ишқи оҳанӣни бозуи зи мумаши нармтар

کرد عشقِ آهنین بازو ز مومش نرمتر

Он ки кард аз сахти ҷонии арраи чандини теғ ро

آن که کرد از سخت‌جانی اَره چندین تیغ را

Май расонади маҳзар бе раҳмии худро ба меҳр

می‌رساند محضرِ بی‌رحمیِ خود را به مِهر

Нест аз роҳи тараҳҳуми ашки хунини теғ ро

نیست از راهِ ترحُّم اشکِ خونین تیغ را

Май баради дил аз нигоҳи зери чашмӣ беш , ҳасан

می‌برد دل از نگاهِ زیر‌چشمی بیش، حسن

Ҷавҳари дигар буд зери сипари ин теғ ро

جوهرِ دیگر بود زیرِ سپر این تیغ را

Хоби осоиш ба гирди дида ҷавҳар нагашт

خوابِ آسایش به گِردِ دیدهٔ جوهر نَگشت

Хӯни гарм ман нашуд то шамъи болини теғ ро

خونِ گرمِ من نشد تا شمعِِ بالین تیغ را

Чашми раҳм аз қотилӣ дорам ки аз баҳри шгўн

چشم‌ِ رحم از قاتلی دارم که از بهرِ شگون

Аввал аз сайд ҳарам кардааст рангини теғ ро

اول از صیدِ حرم کرده است رنگین تیغ را

Шуд зи оҳ бе шумори ман фалак бедасту по

شد ز آهِ بی‌شمارِ من فلک بی دست و پا

Чун барояд як сипар аз ӯҳдаи чандини теғро ?

چون برآید یک سپر از عهده چندین تیغ را؟

Гар ман аз шукри шаҳодати лаби зи ҳайрат баста ам

گر من از شُکرِ شهادت لب ز حیرت بسته‌ام

намекунад соиби даҳони захм , таҳсини теғ ро

می‌کند صائب دهانِ زخم، تحسین تیغ را