Олимиро рӯй шарм олуд ӯ девонаи сохт

عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساخت

Шамъ дар фонӯси кори як ҷаҳони парвонаи сохт

شمع در فانوس کار یک جهان پروانه ساخت

Нағмаи санҷони чаманро шӯри ман девонаи сохт

نغمه سنجان چمن را شور من دیوانه ساخت

Барги гулро шуълаи овози ман парвонаи сохт

برگ گل را شعله آواز من پروانه ساخت

Ҷавҳари ишқи он замон бар халқ зоҳир шуд ки ҳасан

جوهر عشق آن زمان بر خلق ظاهر شد که حسن

Зулфиқори шамъ аз болу пари парвонаи сохт

ذوالفقار شمع از بال و پر پروانه ساخت

Аз танур гарм натавон нони худро хоми барад

از تنور گرم نتوان نان خود را خام برد

Гармии ҳангомаи Тифлони марои девонаи сохт

گرمی هنگامه طفلان مرا دیوانه ساخت

Кард харҷи обу гули кошонаи орои маро

کرد خرج آب و گل کاشانه آرایی مرا

Вақти он каси хуш ки худро пештар аз хонаи сохт

وقت آن کس خوش که خود را پیشتر از خانه ساخت

Гар ба ин унвони такаллуфи маҷлис ороӣ кунад

گر به این عنوان تکلف مجلس آرایی کند

Зуд хоҳад ошноёнро зи ҳам бегонаи сохт

زود خواهد آشنایان را ز هم بیگانه ساخت

Хоҳад афтодан ба фикри кулбаи торики мо

خواهد افتادن به فکر کلبه تاریک ما

Доғи савдое ки аз ҳар лолаи отшхонаҳи сохт

داغ سودایی که از هر لاله آتشخانه ساخت

Ман ки чун шабнами зи гули болину бистари доштам

من که چون شبنم ز گل بالین و بستر داشتم

Дар қафас май боядам акнӯн ба обу донаи сохт

در قفس می بایدم اکنون به آب و دانه ساخت

Саҳл бошадгар марои бозича Тифлон кунад

سهل باشد گر مرا بازیچه طفلان کند

Қаҳрамони ишқи аввали каъбаро бтхонаҳи сохт

قهرمان عشق اول کعبه را بتخانه ساخت

Ҳалқа дар мешавад то май кушояди чашм ро

حلقه در می شود تا می گشاید چشم را

БўолФзўлии миҳмониро ки соҳибхонаи сохт

بوالفضولی میهمانی را که صاحبخانه ساخت

Боди нихват аз серуми захми забони беруни набард

باد نخوت از سرم زخم زبان بیرون نبرد

Ин ҳубоби пуч , теғи мавҷро дандонаи сохт

این حباب پوچ، تیغ موج را دندانه ساخت

Шуд ба зулф ӯ яке сад , риштаи пайванди ман

شد به زلف او یکی صد، رشته پیوند من

Устихонамро агар захми намоёни шонаи сохт

استخوانم را اگر زخم نمایان شانه ساخت

Шарм исломаст агар монеъи з бе раҳмии туро

شرم اسلام است اگر مانع ز بی رحمی ترا

Аз нигоҳӣ ме тавон моро зи дайни бегонаи сохт

از نگاهی می توان ما را ز دین بیگانه ساخت

Бебало гардон надорад ҳасани осоиш ки шамъ

بی بلا گردان ندارد حسن آسایش که شمع

Пардаи фонӯсро болу пари парвонаи сохт

پرده فانوس را بال و پر پروانه ساخت

Ман ки соиб кардамӣ паҳлуи тиҳӣ аз хештан

من که صائب کردمی پهلو تهی از خویشتن

Ин замон май боядам бо як ҷаҳони бегонаи сохт

این زمان می بایدم با یک جهان بیگانه ساخت