Рӯй гарми меҳр агар зарроти оламро навохт
روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت
Доғи савдои ту ҳам дилҳои пари ғамро навохт
داغ سودای تو هم دل‌های پُر غم را نواخت
Ҳасанро боғу баҳории ҳамчуи чашм пок нест
حُسن را باغ و بهاری همچو چشم پاک نیست
Монад доими тозаи рӯ ҳар гул ки шабнамро навохт
ماند دایم تازه‌رو هر گل که شبنم را نواخت
наметавонад дод сомони кори мо ошуфтагон
می‌تواند داد سامان کارِ ما آشفتگان
Он ки аз дасти навозиши зулфи пари хамро навохт
آن که از دستِ نوازش زلفِ پُر خم را نواخت
Шӯрбахтии гашти ширин дар назари ушшоқ ро
شوربختی گشت شیرین در نظر عُشّاق را
Каъба бо он манзалати рӯзӣ ки замзамро навохт
کعبه با آن منزلت روزی که زمزم را نواخت
Ризқи соҳиби хайр омодааст аз осори хайр
رزق صاحب خیر آماده است از آثار خیر
Ҷомро ҳар кас ки бар лаб бӯса зад , ҷамро навохт
جام را هر کس که بر لب بوسه زد، جم را نواخت
Хокёни поки тинати донаи як сбҳаҳ анд
خاکیانِ پاک‌طینت دانهٔ یک سبحه‌اند
Ҳар ки як дилро навозиш кард , оламро навохт
هر که یک دل را نوازش کرد، عالم را نواخت
Саҳл бошад ишқ агар аз хок бардорад маро
سهل باشد عشق اگر از خاک بردارد مرا
Меҳр аз кучаки дилӣ бисёр шабнамро навохт
مهر از کوچک‌دلی بسیار شبنم را نواخت
Бе касе дилҳои ғамгинро кунад ғмхўори ҳам
بی‌کسی دل‌های غمگین را کند غمخوارِ هم
Ғами дили моро навозиш карду дили ғамро навохт
غم دلِ ما را نوازش کرد و دل غم را نواخت
Май ҷаҳди оташ ҳануз аз чеҳраи авлод ӯ
می‌جهد آتش هنوز از چهرهٔ اولاد او
Ишқ аз он силӣ ки дар фирдавси одамро навохт
عشق از آن سیلی که در فردوس آدم را نواخت
Интиқоми хеш аз ӯ ҳақ намак хоҳад кашид
انتقام خویش از او حقّ نمک خواهد کشید
Соиби он доғи сияҳи рӯе ки марҳамро навохт
صائب آن داغِ سیه‌رویی که مرهم را نواخت