Ҳар киро ӣнҷо ба силӣ осмон хоҳад навохт

هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواخت

Дар канори марҳамат , дар он ҷаҳон хоҳад навохт

در کنار مرحمت، در آن جهان خواهد نواخت

Боғбон дар навбаҳорон гӯшмолӣ ме диҳад

باغبان در نوبهاران گوشمالی می دهد

Нағмасанҷиро ки дар фасл хазон хоҳад навохт

نغمه سنجی را که در فصل خزان خواهد نواخت

Қатраи моро зи чашми андохтгар абри баҳор

قطره ما را ز چشم انداخت گر ابر بهار

Дар канори лутф , баҳр бекарон хоҳад навохт

در کنار لطف، بحر بیکران خواهد نواخت

намезанад барқи фано бар хирмани мо хеш ро

می زند برق فنا بر خرمن ما خویش را

Тобаи барги коҳи моро каҳкашон хоҳад навохт

تابه برگ کاه ما را کهکشان خواهد نواخت

Сози сайри оҳанги моро бар замин зад осмон

ساز سیر آهنگ ما را بر زمین زد آسمان

Чанг ва ноӣ бенавоёнро чисон хоҳад навохт ?

چنگ و نای بینوایان را چسان خواهد نواخت؟

Мо ятемонро ба ҷӯии шер , лутфи кирдигор

ما یتیمان را به جوی شیر، لطف کردگار

Ҳамчуи модар дар биҳишт ҷовдон хоҳад навохт

همچو مادر در بهشت جاودان خواهد نواخت

Боғбон аз чашми поки мо агар воқиф шавад

باغبان از چشم پاک ما اگر واقف شود

Ҳамчуи шабнам дар канор гулистон хоҳад навохт

همچو شبنم در کنار گلستان خواهد نواخت

Ҳеҷ касро дил ба ашки оташин мо насӯхт

هیچ کس را دل به اشک آتشین ما نسوخت

Тифли моро домани охир замон хоҳад навохт

طفل ما را دامن آخر زمان خواهد نواخت

Ҳастӣ мо сарф шуд дар гӯшмоли ғам , магар

هستی ما صرف شد در گوشمال غم، مگر

Дар канори хоки моро осмон хоҳад навохт ?

در کنار خاک ما را آسمان خواهد نواخت؟

Он сулаймонӣ ки кард аз мағзи чашми зоғи сайр

آن سلیمانی که کرد از مغز چشم زاغ سیر

Ин ҳуморо ҳам ба муштӣ устихон хоҳад навохт

این هما را هم به مشتی استخوان خواهد نواخت

Дар даҳони шер агар уфтад , мусаллам май ҷаҳд

در دهان شیر اگر افتد، مسلم می جهد

Ҳар шикориро ки он абрӯ камон хоҳад навохт

هر شکاری را که آن ابرو کمان خواهد نواخت

Навбати гуфтор агар соиб ба мо хоҳад расед

نوبت گفتار اگر صائب به ما خواهد رسید

Мӯри моро он сулаймон замон хоҳад навохт

مور ما را آن سلیمان زمان خواهد نواخت