Дасту по бисёр зад то ишқи моро поки сӯхт

دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوخت

Шуълаи хӯн ҳо хӯрд то ин ҳизуми намноки сӯхт

شعله خون ها خورد تا این هیزم نمناک سوخت

Бегуноҳаст осмон дар тираи бахтиҳои мо

بی گناه است آسمان در تیره بختی های ما

Ахтари моро фурӯғи шуълаи идроки сӯхт

اختر ما را فروغ شعله ادراک سوخت

Мавҷи об зиндагонӣ мезанад дар зери хок

موج آب زندگانی می زند در زیر خاک

Риштаи ҷонӣ казон рухсори отшноки сӯхт

رشته جانی کزان رخسار آتشناک سوخت

Шоҳроҳи дӯзахи сӯзон , раги хомӣ буд

شاهراه دوزخ سوزان، رگ خامی بود

Амн шуд аз сӯхтан ҳар кас ки ӣнҷои поки сӯхт

امن شد از سوختن هر کس که اینجا پاک سوخت

Бар заъифони зулм кардан , зулм бар худ кардан аст

بر ضعیفان ظلم کردن، ظلم بر خود کردن است

Шуълаи ҳам бебол ва пар шуд то хасу хошоки сӯхт

شعله هم بی بال و پر شد تا خس و خاشاک سوخت

Ошиқони покдомани парда дор офатанд

عاشقان پاکدامن پرده دار آفتند

Бе сабаби парвонаро он шуъла бе боки сӯхт

بی سبب پروانه را آن شعله بی باک سوخت

Май пурди чашми ҳаводис то пари коҳӣ ба ҷост

می پرد چشم حوادث تا پر کاهی به جاست

намешавад амн аз парешоне чу хирмани поки сӯхт

می شود امن از پریشانی چو خرمن پاک سوخت

Барқи офат , гардани беҳудае бар ме кашад

برق آفت، گردن بیهوده ای بر می کشد

Ноумедии тухми умеди маро дар хоки сӯхт

ناامیدی تخم امید مرا در خاک سوخت

Саҳли мшмри зилли маро ҳар чанд бошад андакӣ

سهل مشمر ظل مرا هر چند باشد اندکی

Каз шарори шӯхи чашмии як ҷаҳони хошоки сӯхт

کز شرار شوخ چشمی یک جهان خاشاک سوخت

Ҳасани натавонад расӣдан дар сбксирӣ ба ишқ

حسن نتواند رسیدن در سبکسیری به عشق

То чароғии сӯхт , сад парвона бе боки сӯхт

تا چراغی سوخت، صد پروانه بی باک سوخت

Дидаи хуршедро натавон ба хӯн олӯда дид

دیده خورشید را نتوان به خون آلوده دید

Вақти он сархуш ки чун шабнам дар он фитроки сӯхт

وقت آن سرخوش که چون شبنم در آن فتراک سوخت

Нест ахтар , май намояди ончии соиб бар сипеҳр

نیست اختر، می نماید آنچه صائب بر سپهر

Нолаи мо доғҳо бар синаи афлоки сӯхт

ناله ما داغ ها بر سینه افلاک سوخت

Хониш
ғзл шморҳ 927 — ъндлӣб ⬇