Бодаи талхӣ ки аз бӯяши дили Мансури рехт

باده تلخی که از بویش دل منصور ریخت

Ишқи отшдст дар мағзи ман пуршӯри рехт

عشق آتشدست در مغز من پرشور ریخت

Аз лаби хомӯши ман меҳр хамӯшӣ барнадошт

از لب خاموش من مهر خموشی برنداشت

Бодаи талхӣ ки нақш аз косаи Мансури рехт

باده تلخی که نقش از کاسه منصور ریخت

Мушти хоки мо чаҳ бошад пеши шухиҳои ҳасан ?

مشت خاک ما چه باشد پیش شوخی های حسن؟

Ин ҳамон барқаст каз як нӯшхандаши таври рехт

این همان برق است کز یک نوشخندش طور ریخت

Гуфтугӯии ишқ бо аҳли хирад ҳайфаст ҳайф

گفتگوی عشق با اهل خرد حیف است حیف

Ин ҷавоҳири серумаро натавон ба чашми кӯри рехт

این جواهر سرمه را نتوان به چشم کور ریخت

Ҳар сухани гӯшӣ ва ҳар месоғарӣ дорад ҷудо

هر سخن گوشی و هر می ساغری دارد جدا

Шарбат симурғ натавон дар гулӯии мӯри рехт

شربت سیمرغ نتوان در گلوی مور ریخت

Аз дили хами ҷилва гар шуд дар либоси офтоб

از دل خم جلوه گر شد در لباس آفتاب

Ҳар фурӯзони ахтарӣ каз торами ангури рехт

هر فروزان اختری کز طارم انگور ریخت

Ман ки санги хораи оҷиз буд дар дастам чу мум

من که سنگ خاره عاجز بود در دستم چو موم

Дидан он сангдил аз панҷаи ман зӯри рехт

دیدن آن سنگدل از پنجه من زور ریخت

Хирманӣ дар домани саҳрои маҳшар сабз кард

خرمنی در دامن صحرای محشر سبز کرد

Ҳар ки мушти донае дар раҳгузори мӯри рехт

هر که مشت دانه ای در رهگذار مور ریخت

Ғунча ҳушёрасту булбули маст , гуё аз ҳиҷоб

غنچه هشیارست و بلبل مست، گویا از حجاب

Ҷоми худро дар гиребони ғунчаи мастури рехт

جام خود را در گریبان غنچه مستور ریخت

Брнёрди ҳеҷ каси соиби сар аз найранги ҳасан

برنیارد هیچ کس صائب سر از نیرنگ حسن

Хӯни наздикони зи шавқи як нигоҳи даври рехт

خون نزدیکان ز شوق یک نگاه دور ریخت