Дидаҳои покро бо ҳасан , киштӣ ошност

دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناست

Шабнами равшани гуҳар дар гулистон фармонравост

شبنم روشن گهر در گلستان فرمانرواست

Аҳли дилро каъба ва бтхонаҳ медорад азиз

اهل دل را کعبه و بتخانه می دارد عزیز

Холи мавзун ҳар куҷо бар чеҳра уфтад хўшнмост

خال موزون هر کجا بر چهره افتد خوشنماست

намекунад бедасту поеи душманонро меҳрбон

می کند بی دست و پایی دشمنان را مهربان

Мавҷи дарё бар хасу хошок , бозуӣ шиност

موج دریا بر خس و خاشاک، بازوی شناست

Сарфарозони ҷаҳонро хоксорӣ зинат аст

سرفرازان جهان را خاکساری زینت است

Гавҳари шҳўорро гирд ятемӣ кимиёст

گوهر شهوار را گرد یتیمی کیمیاست

Раҳрави ишқ аз балои осмонӣ фориғ аст

رهرو عشق از بلای آسمانی فارغ است

Оби равшанро чаҳ парво аз ғубор Асияст ?

آب روشن را چه پروا از غبار آسیاست؟

Бар дами шамшерам аз борӣки биниҳои ақл

بر دم شمشیرم از باریک بینی های عقل

эй хуши он раҳрав ки дар роҳи талаб бе раҳнамост

ای خوش آن رهرو که در راه طلب بی رهنماست

Лавҳҳои содаро хоб парешонаст нақш

لوح های ساده را خواب پریشان است نقش

Бар тани озодаи нақши бӯрё дом балост

بر تن آزاده نقش بوریا دام بلاست

Чашми бино дар ҷаҳон ақл бошад дастгир

چشم بینا در جهان عقل باشد دستگیر

Дар биёбони таваккул , чашм пӯшидан Асост

در بیابان توکل، چشم پوشیدن عصاست

Мояи дорони мурувват , мондагонро шҳпрнд

مایه داران مروت، ماندگان را شهپرند

Варна буии перҳани фориғи з имдод сабост

ورنه بوی پیرهن فارغ ز امداد صباست

Май расонади буии гули худро ба дунболи баҳор

می رساند بوی گل خود را به دنبال بهار

Гарчи аз ранги шлоин , пои сайраш дар ҳиност

گرچه از رنگ شلاین، پای سیرش در حناست

Беш шуд завқи грстни дидаро зон хоки пой

بیش شد ذوق گرستن دیده را زان خاک پای

Чашмро равшани намояди гиря эй каз тўтёст

چشم را روشن نماید گریه ای کز توتیاست

намешавад роҷеъ ба асли хеши соиби фаръ ҳо

می شود راجع به اصل خویش صائب فرع ها

Бозгашти буии машки охир ба оҳӯии хтост

بازگشت بوی مشک آخر به آهوی ختاست