Дар ғубори хати сафои он парӣ талъат баҷост

در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاست

Гарчи шуд дарди ин шароби соф , кайфият баҷост

گرچه شد درد این شراب صاف، کیفیت بجاست

Рафтани фасли баҳор , аз хоби сангинии набард

رفتن فصل بهار، از خواب سنگینی نبرد

Тай шуд айёми ҷавонӣ ва ҳамон ғифлат баҷост

طی شد ایام جوانی و همان غفلت بجاست

Тавбаи хоҳиш ба соил медиҳад аз рӯй талх

توبه خواهش به سایل می دهد از روی تلخ

Хоҷа мумсик кунадгар даъвӣ ҳиммат баҷост ?

خواجه ممسک کند گر دعوی همت بجاست؟

Баҳри натавонади фурӯи бурдани каф бемағз ро

بحر نتواند فرو بردن کف بی مغز را

Ғарқа шуд дар оби Юнон ва ҳамон ҳикмат баҷост

غرقه شد در آب یونان و همان حکمت بجاست

Дар чунин аҳдӣ ки мардуми хӯни ҳамро ме хуранд

در چنین عهدی که مردم خون هم را می خورند

намекашад ҳар кас ки по дар доман азлат баҷост

می کشد هر کس که پا در دامن عزلت بجاست

Дод ҷо дар даст чун хотами сулаймони мӯр ро

داد جا در دست چون خاتم سلیمان مور را

Иззати афтодагон аз соҳиб давлат баҷост

عزت افتادگان از صاحب دولت بجاست

намефишонд гавҳару об аз хиҷолат ме шавад

می فشاند گوهر و آب از خجالت می شود

Гар кунад абри баҳорони даъвӣ ҳиммат баҷост

گر کند ابر بهاران دعوی همت بجاست

Соиб аз мино ба канаи бода мисатон ме расанд

صائب از مینا به کنه باده مستان می رسند

Аҳли маъниро назар бар олам сӯрат баҷост

اهل معنی را نظر بر عالم صورت بجاست