Чарх монад аз гардиш аммо изтироб дил баҷост

چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاست

Теғ шуд кунаду самоъи тоир бсмл баҷост

تیغ شد کند و سماع طایر بسمل بجاست

Ишқ бетобаст то даврони хати охир шудан

عشق بی تاب است تا دوران خط آخر شدن

Чашми маҷнӯн май пурд то гардӣ аз маҳмил баҷост

چشم مجنون می پرد تا گردی از محمل بجاست

Теғи хўнризст то як куштанӣ дар арса ҳаст

تیغ خونریزست تا یک کشتنی در عرصه هست

Ҳасан мағрураст то як ошиқ бедил баҷост

حسن مغرورست تا یک عاشق بیدل بجاست

Шаш ҷиҳат аз каъбаи дил дар каманди андозинд

شش جهت از کعبه دل در کمند اندازیند

Гар ба ҳар ҷониб шавад он шохи гул моил баҷост

گر به هر جانب شود آن شاخ گل مایل بجاست

Ним ҷонӣ додаанд ва як ҷаҳони дил барда анд

نیم جانی داده اند و یک جهان دل برده اند

Рӯзи маҳшар бо шаҳидони даъвӣ қотил баҷост

روز محشر با شهیدان دعوی قاتل بجاست

Ҳеҷ кофарро мабодои худпарастии сади роҳ !

هیچ کافر را مبادا خودپرستی سد راه!

Осмон шуд бо замини ҳамвор ва ин ҳоил баҷост

آسمان شد با زمین هموار و این حایل بجاست

Дил чу аз ҷо рафт , олам мешавад зеру зибр

دل چو از جا رفت، عالم می شود زیر و زبر

Нест бе паргори даври осмон то дил баҷост

نیست بی پرگار دور آسمان تا دل بجاست

Нуру зулмат бо ҷаҳони обу гул омехта аст

نور و ظلمت با جهان آب و گل آمیخته است

То замин ва осмон бошад ҳақ ва ботил баҷост

تا زمین و آسمان باشد حق و باطل بجاست

То нигардидааст одат , ншأаҳ мебахшад шароб

تا نگردیده است عادت، نشأه می بخشد شراب

Гар ба умеди ҷунун аз нав шавам оқил баҷост

گر به امید جنون از نو شوم عاقل بجاست

То шикорӣ ҳаст , дар парвоз бошад чашми дом

تا شکاری هست، در پرواز باشد چشم دام

Нест зулфи ёрро ором то як дил баҷост

نیست زلف یار را آرام تا یک دل بجاست

Зишти соиби зер гул хоҳад ниҳони ойӣна ро

زشت صائب زیر گل خواهد نهان آیینه را

Хасмии гардуни дун бо мардум қобил баҷост

خصمی گردون دون با مردم قابل بجاست

Ин ҷавоби ҳазрати мирзои Саиди мо ки гуфт

این جواب حضرت میرزا سعید ما که گفت

Ин гиреҳ аз риштаи мо во шуд ва мушкил баҷост

این گره از رشته ما وا شد و مشکل بجاست