Аз сияҳ бахтӣ нагардад дидаи гирёни барқ ро

از سیه‌بختی نگردد دیده گریان برق را

намешавад зи абри сияҳи ойӣнаи рахшони барқ ро

می‌شود ز ابرِ سیه آیینه رخشان برق را

Пардаи номӯси натавонади ҳиҷоб ишқ шуд

پردهٔ ناموس نتواند حجابِ عشق شد

Абр чун пинҳон кунад дар зери домони барқро ?

ابر چون پنهان کند در زیرِ دامان برق را؟

Чарб нармӣ мекунад хасми сбксрро далер

چرب‌نرمی می‌کند خصم سبکسر را دلیر

намешавад санги Фсони абри баҳорони барқ ро

می‌شود سنگِ فسان ابرِ بهاران برق را

Ошиқонро касрати ағёри сад роҳ нест

عاشقان را کثرتِ اغیار سدِّ راه نیست

Ҷӯши хор ва хас насозад танги майдони барқ ро

جوشِ خار و خس نسازد تنگ میدان برق را

наметавонад сӯзи дилро гиряи ҳам тахфиф дод

می‌تواند سوزِ دل را گریه هم تخفیف داد

Об бар оташ занадгар абру борони барқ ро

آب بر آتش زند گر ابر و باران برق را

Хору хасро мӯии оташи дида кардан саҳл нест

خار و خس را مویِ آتش دیده‌کردن سهل نیست

Печ ва хам бошад ба ҷо дар риштаи ҷони барқ ро

پیچ و خم باشد به جا در رشتهٔ جان برق را

Нест аз бахти сияҳи дилҳои равшанро малол

نیست از بختِ سیه دل‌های روشن را ملال

Ҳаст дар абри тршрўи чеҳраи хандони барқ ро

هست در ابرِ ترشرو چهرهٔ خندان برق را

намекунад гул , ҳасани шӯх аз пардаи шарму ҳаё

می‌کند گل، حسنِ شوخ از پردهٔ شرم و حیا

Теғи бозиҳост дар абри баҳорони барқ ро

تیغ‌بازیهاست در ابرِ بهاران برق را

эй ки пурсӣ чист ҳоли дили туро дар чанги ишқ

ای که پرسی چیست حالِ دل ترا در چنگِ عشق

Гӯии мумин чун буд дар пеши чавгони барқро ?

گوی مومین چون بود در پیشِ چوگان برق را؟

Ҳасанро пурвои оҷизи нолӣ ушшоқ нест

حسن را پروای عاجز‌نالیِ عشاق نیست

Дил наме сӯзад ба фарёди Нитсаатон барқ ро

دل نمی‌سوزد به فریادِ نیستان برق را

Май намояди хешро аз зери чодари ҳасани шӯх

می‌نماید خویش را از زیر چادر حسنِ شوخ

Абри натавонад шудани монеъи зи ҷавлони барқ ро

ابر نتواند شدن مانع ز جولان برق را

Барграфт аз лаби маро меҳр хамӯшӣ рози ишқ

برگرفت از لب مرا مُهرِ خموشی رازِ عشق

Абри соиб чун тавонад кард пинҳони барқро ?

ابر صائب چون تواند کرد پنهان برق را؟