Соқии маҳҷӯб май бояд шароби ишқ ро

ساقیِ محجوب می‌باید شرابِ عشق را

Оташи ҳамвор май бояд кабоби ишқ ро

آتشِ هموار می‌باید کبابِ عشق را

Дар ҳарим мо надорад шамъ бе фонӯси роҳ

در حریمِ ما ندارد شمعِ بی‌فانوسِ راه

Шоҳид бепарда май сӯзади ҳиҷоби ишқ ро

شاهدِ بی‌پرده می‌سوزد حجابِ عشق را

Тешае дар кор ҳастӣ мекунам чун кӯҳкан

تیشه‌ای در کارِ هستی می‌کنم چون کوهکن

Чанд дорам дар пас кӯҳи офтоби ишқ ро

چند دارم در پسِ کوه آفتابِ عشق را

Олимиро оҳи дардолӯди ман девона кард

عالمی را آهِ دردآلودِ من دیوانه کرد

Ҳеҷ кофар нашунӯд буии кабоби ишқро !

هیچ کافر نشنود بوی کبابِ عشق را!

Аз каманди риштаи умри абад сар ме кашид

از کمندِ رشتهٔ عمرِ ابد سر می‌کشید

Хизр агар меёфт завқи печу тоби ишқ ро

خضر اگر می‌یافت ذوقِ پیچ و تابِ عشق را

Ҳар киро дар мағз печидааст буии ақли хом

هر‌که را در مغز پیچیده است بوی عقلِ خام

Май шиносади андакии қадари гулоби ишқ ро

می‌شناسد اندکی قدرِ گلابِ عشق را

Ҳар касеро ҳаст соиби қибла гоҳе дар ҷаҳон

هر کسی را هست صائب قبله‌گاهی در جهان

Баргузедам аз ду олами ман ҷаноби ишқ ро

برگزیدم از دو عالم من جنابِ عشق را