Аҳли маъниро тамошои монеъ ҷамъият аст

اهل معنی را تماشا مانع جمعیت است

Ҳалқаи чашмӣ ки шуд ҳайрон , каманд ваҳдат аст

حلقه چشمی که شد حیران، کمند وحدت است

Олам беинқилобӣ ҳаст агар зери фалак

عالم بی انقلابی هست اگر زیر فلک

Пеши арбоби назари дороломон ҳайрат аст

پیش ارباب نظر دارالامان حیرت است

Аз парешони гардии назораи дили сад пора аст

از پریشان گردی نظاره دل صد پاره است

Ҷамъ чун гардад нигаҳ , шероза ҷамъият аст

جمع چون گردد نگه، شیرازه جمعیت است

Гӯша гирӣ мекунад равшани дили торик ро

گوشه گیری می کند روشن دل تاریک را

Ҳосили беҳудаи гардиҳо ғубор кулуфт аст

حاصل بیهوده گردی ها غبار کلفت است

Дар шкорстони дунёи ончӣ мебояд гуфт

در شکارستان دنیا آنچه می باید گفت

Шоҳбози дидаи равшандилонро , ибрат аст

شاهباز دیده روشندلان را، عبرت است

Ҳалқаи домӣ ки бошад хӯрдани дили дона аш

حلقه دامی که باشد خوردن دل دانه اش

Пеши арбоби басирати ҳалқа ҷамъият аст

پیش ارباب بصیرت حلقه جمعیت است

Теғ лангардор бошад бар сари озодагон

تیغ لنگردار باشد بر سر آزادگان

Сояи боли ҳумо ҳар чанд чатр давлат аст

سایه بال هما هر چند چتر دولت است

Неъматӣ каз шукр оҷиз мекунад гуфтор ро

نعمتی کز شکر عاجز می کند گفتار را

Дар ҷаҳони офариниш , сиҳҳат ва амният аст

در جهان آفرینش، صحت و امنیت است

Пеш азон каз табли риҳлати дасту поро гум кунӣ

پیش ازان کز طبل رحلت دست و پا را گم کنی

Зоди роҳӣ ҷамъ кун эй бехабар то фурсат аст

زاد راهی جمع کن ای بی خبر تا فرصت است

Аз баҳори навҷуонеи ончӣ бар ҷо монда аст

از بهار نوجوانی آنچه بر جا مانده است

Дар бисоти ман ҳамин хоби гарон ғифлат аст

در بساط من همین خواب گران غفلت است

Хонаи брдўшии алоҷи сайл офат ме кунад

خانه بردوشی علاج سیل آفت می کند

Ваъдаи гоҳи мардуми бекори кунҷ азлат аст

وعده گاه مردم بیکار کنج عزلت است

Нохуну минқори шоҳин аз каҷии гиро буд

ناخن و منقار شاهین از کجی گیرا بود

Ришват аз мардум гирифтан бар каҷиҳо ҳуҷҷат аст

رشوت از مردم گرفتن بر کجی ها حجت است

Корвонро гарчи дар дунбол мебошад ғубор

کاروان را گرچه در دنبال می‌باشد غبار

Гирди хории пеши хези корвон иззат аст

گرد خواری پیش خیز کاروان عزت است

Шиква ҳар кас мекунад соиби зи дарду доғи ишқ

شکوه هر کس می کند صائب ز درد و داغ عشق

Мушти хокӣ бар даҳонаш зан ки кофар неъмат аст

مشت خاکی بر دهانش زن که کافر نعمت است