Дурбини хунини ҷигар аз назм аҳвол худаст

دوربین خونین جگر از نظم احوال خودست

Рӯзу шаби тоўси ларзон бар пар ва бол худаст

روز و شب طاوس لرزان بر پر و بال خودست

Шишае каз тоқ уфтад бишиканад , чун осмон

شیشه ای کز طاق افتد بشکند، چون آسمان

Аз ҳазорон тоқ дил афтод ва бар ҳол худаст ?

از هزاران طاق دل افتاد و بر حال خودست؟

Хоксорӣ шуд ҳисор аз дидаи бадбӣни маро

خاکساری شد حصار از دیده بدبین مرا

Гавҳар аз гирди ятемии парда ҳол худаст

گوهر از گرد یتیمی پرده حال خودست

Уқдаи ҳирс аз мурӯр зиндагӣ гардад зиёд

عقده حرص از مرور زندگی گردد زیاد

Шохи оҳӯи пари гиреҳ аз касрат сол худаст

شاخ آهو پر گره از کثرت سال خودست

Неш бошад қисмати занбӯр аз дарёии шаҳд

نیش باشد قسمت زنبور از دریای شهد

Мумсик аз қаҳри худо бебаҳра аз мол худаст

ممسک از قهر خدا بی بهره از مال خودست

намекунад дар роҳи худ доми гирифторӣ ба хок

می کند در راه خود دام گرفتاری به خاک

Дида ҳар кас ки чун тоўс дунбол худаст

دیده هر کس که چون طاوس دنبال خودست

Комилон аз айби худ беш аз ҳунар ёбанд файз

کاملان از عیب خود بیش از هنر یابند فیض

Баҳраи тоўс аз по , беш аз бол худаст

بهره طاوس از پا، بیش از بال خودست

Аз канори оби ҳайвон боз гардад хушки лаб

از کنار آب حیوان باز گردد خشک لب

Чун Сикандар ҳар ки мстзҳр ба иқбол худаст

چون سکندر هر که مستظهر به اقبال خودست

Нест хасмии одамиро ғайри худ чун анкабут

نیست خصمی آدمی را غیر خود چون عنکبوت

Доми роҳ ҳар касе аз тор омол худаст

دام راه هر کسی از تار آمال خودست

Давлати побӯс бас бошад ҳиноро хўнбҳо

دولت پابوس بس باشد حنا را خونبها

Бе сабаби соиб ба фикри хӯн помол худаст

بی سبب صائب به فکر خون پامال خودست