Ҳифзи давлат дар парешон кардани сим ва зараст

حفظ دولت در پریشان کردن سیم و زرست

Мади эҳсони риштаи шероза ин дафтараст

مد احسان رشته شیرازه این دفترست

Рутбаи резиш буд болотар аз андӯхтан

رتبه ریزش بود بالاتر از اندوختن

Пеши орифи бргриз аз навбаҳорони хўштрст

پیش عارف برگریز از نوبهاران خوشترست

Дар сароби тишнагӣ , ҷӯши тароват май занам

در سراب تشنگی، جوش طراوت می زنم

Соғар бтхонаҳам лабрез об кавсараст

ساغر بتخانه ام لبریز آب کوثرست

Кори моро мекунад гардун ба номи хештан

کار ما را می کند گردون به نام خویشتن

Сӯхтан аз авд бепарвоу лоф аз миҷмараст

سوختن از عود بی پروا و لاف از مجمرست

Нест пурвои аҷали Фарҳоди ширини кор ро

نیست پروای اجل فرهاد شیرین کار را

Мӯри шаҳди афтодаро марг аз шукр ширин тараст

مور شهد افتاده را مرگ از شکر شیرین ترست

Баъди умрӣ каз либоси занги беруни омадам

بعد عمری کز لباس زنگ بیرون آمدم

Ташти оташ бар серум аз миннат хокистараст

طشت آتش بر سرم از منت خاکسترست

Аз хиёбони биҳиштами хор дар дил май хулд

از خیابان بهشتم خار در دل می خلد

Кӯчаи боғи зулфро об ва ҳавоӣ дигараст

کوچه باغ زلف را آب و هوای دیگرست

Саҳл бошад бурдани доғи клФ аз рӯй моҳ

سهل باشد بردن داغ کلف از روی ماه

Ҳар ки занг аз синаи мо мебарад равшангараст

هر که زنگ از سینه ما می برد روشنگرست

Аз ъмлдорон ба қадар зулм мемонад асар

از عملداران به قدر ظلم می ماند اثر

Омилӣ каз вай намемонад асари ъодлтрст

عاملی کز وی نمی ماند اثر عادلترست

Ғам нафаҳмидааст ҳар каси содаи лавҳ афтода аст

غم نفهمیده است هر کس ساده لوح افتاده است

Ҳар ки ин ойӣна дорад дар бағал Искандараст

هر که این آیینه دارد در بغل اسکندرست

Ғунчаи дилро ба буии ёр дар бар май кашем

غنچه دل را به بوی یار در بر می کشیم

Ин гиреҳ дар риштаи мо ҷонишин гавҳараст

این گره در رشته ما جانشین گوهرست

Аз рубои байт охир мезанад нохун ба дил

از رباعی بیت آخر می زند ناخن به دل

Хати пушти лаб ба чашми мо зи абрӯи хўштрст

خط پشت لب به چشم ما ز ابرو خوشترست

Гарчи тӯбо аз ҷаҳони маншур раъное гирифт

گرچه طوبی از جهان منشور رعنایی گرفت

Рутбаи афкори соибро мақом дигараст

رتبه افکار صائب را مقام دیگرست