Неъмати алвони дунё моя дардисараст

نعمت الوان دنیا مایه دردسرست

Хӯни фосид дар бадани оҳани рубои нштрст

خون فاسد در بدن آهن ربای نشترست

Шкрстон бо вуҷӯд ҳирс бошад шӯраи зор

شکرستان با وجود حرص باشد شوره زار

Бо қаноати чашми танги мӯр , танг шукраст

با قناعت چشم تنگ مور، تنگ شکرست

Суҳбати некони ҳиҷоби занг ғифлат ме шавад

صحبت نیکان حجاب زنگ غفلت می شود

Эминаст аз сабзи гаштани об то дар гавҳараст

ایمن است از سبز گشتن آب تا در گوهرست

Бар дил равшан набошад аз сияҳи бахтии ғубор

بر دل روشن نباشد از سیه بختی غبار

Оби ҳайвони ахгари дили зиндаро хокистараст

آب حیوان اخگر دل زنده را خاکسترست

Чашми моро шуд раги хоби гарон , мӯии сифед

چشم ما را شد رگ خواب گران، موی سفید

Бодбон бар киштии дарёӣ мо лангараст

بادبان بر کشتی دریایی ما لنگرست

Ончӣ дар минои маро боқӣаст аз саҳбои умр

آنچه در مینا مرا باقی است از صهبای عمر

Хӯрданаши хӯн диласт ва монданаш дардисараст

خوردنش خون دل است و ماندنش دردسرست

Илм расмӣ мекунад дилҳои равшанро сиёҳ

علم رسمی می کند دلهای روشن را سیاه

Дидаи ойӣнаро хоб парешон ҷавҳараст

دیده آیینه را خواب پریشان جوهرست

Шуд яди Байзои зи домнгирии шаб , дасти субҳ

شد ید بیضا ز دامنگیری شب، دست صبح

Дасти кӯтоҳи ту аз ғифлати ҳамон зер сараст

دست کوتاه تو از غفلت همان زیر سرست

Нест шоҳи он кас ки дорад ганҷи гавҳар бе шумор

نیست شاه آن کس که دارد گنج گوهر بی شمار

Ҳар киро сад рамақ ҳаст аз ҷаҳон , Искандараст

هر که را سد رمق هست از جهان، اسکندرست

Аз мелаълӣ шавад кони Бадахшони сина аш

از می لعلی شود کان بدخشان سینه اش

Чун сабуи дасти талаби онро ки дар зер сараст

چون سبو دست طلب آن را که در زیر سرست

Рӯй дар халқаст ва бар зари пушт , соиби сикка ро

روی در خلق است و بر زر پشت، صائب سکه را

Ончунон пуштӣ ба чандини ваҷҳ аз рӯ беҳтараст

آنچنان پشتی به چندین وجه از رو بهترست