Дили чунин зор ва назор аз ахтар бад гавҳараст

دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرست

Шуълаи лоғари ин чунин аз чашм танг миҷмараст

شعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرست

Нест ғофили гулшан аз аҳволи беруни мондагон

نیست غافل گلشن از احوال بیرون ماندگان

Рахнаи девори баҳри мурғ беболу параст

رخنه دیوار بهر مرغ بی بال و پرست

Ман ки дорам такя бар шамшер чун созам , ки чарх

من که دارم تکیه بر شمشیر چون سازم، که چرخ

Ғӯта дар хӯн медиҳад онро ки аз гул бистараст

غوطه در خون می دهد آن را که از گل بسترست

Бас ки Ром хӯрдааст аз маъмураи олами дилам

بس که رم خورده است از معموره عالم دلم

Дидаи равзан ба чашми ман даҳон аждараст

دیده روزن به چشم من دهان اژدرست

намехӯрам чун мавҷи ҳасрати ғӯта дар баҳри сароб

می خورم چون موج حسرت غوطه در بحر سراب

Оби ҳайвон аз тағофулҳои хушк ман тараст

آب حیوان از تغافل های خشک من ترست

Мо ки аз дили хорхори ҷоҳ берун карда ем

ما که از دل خارخار جاه بیرون کرده ایم

Бутаи хорӣ ба фарқи мо ба аз сад афсараст

بوته خاری به فرق ما به از صد افسرست

Сабзаи зангори чори ангушт бар ойӣна ам

سبزه زنگار چار انگشت بر آیینه ام

Беҳтар аз кӯҳи гарон миннат равшангараст

بهتر از کوه گران منت روشنگرست

Кардаам қатъи назар аз гарму сарди рӯзгор

کرده ام قطع نظر از گرم و سرد روزگار

Бениёз ойӣнаам аз сайқал ва хокистараст

بی نیاز آیینه ام از صیقل و خاکسترست

Офтоб ҳар касе аз машриқӣ ояд бурун

آفتاب هر کسی از مشرقی آید برون

намепрессатонро даҳон шиша ме ховараст

می پرستان را دهان شیشه می خاورست

Чун нагардад ҳар сари мӯи машриқи оҳии маро ?

چون نگردد هر سر مو مشرق آهی مرا؟

Шуълаи ҷуволаи хунини дили маро дар миҷмараст

شعله جواله خونین دل مرا در مجمرست

Чун либоси арғавон рангаш набошад доғи доғ ?

چون لباس ارغوان رنگش نباشد داغ داغ؟

Лоларо дар перҳан аз рашк рӯят ахгараст

لاله را در پیرهن از رشک رویت اخگرست

намечакад шаҳди ҳаловати соиб аз гуфтори ту

می چکد شهد حلاوت صائب از گفتار تو

Тӯтии калаки турои минқор гуё шукраст

طوطی کلک ترا منقار گویا شکرست