Ъушрат рӯй замин дар чарби нармии мзмрст

عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرست

Риштаи ҳамворро болин ва бистар гавҳараст

رشته هموار را بالین و بستر گوهرست

Май раванд аз ҷои сабки мағзони зи дунёии хасис

می روند از جا سبک مغزان ز دنیای خسیس

Барги коҳии каҳрабои ҳирсро болу параст

برگ کاهی کهربای حرص را بال و پرست

То насузад орзӯ дар дил нагардад синаи соф

تا نسوزد آرزو در دل نگردد سینه صاف

Серумаи бенаии ойӣна аз хокистараст

سرمه بینایی آیینه از خاکسترست

Зинат зоҳир кунад маҳзар ба хӯни худ дуруст

زینت ظاهر کند محضر به خون خود درست

Ҳалқаи фитроки тоўси худоро аз параст

حلقه فتراک طاوس خودآرا از پرست

Меҳр бар лаби зан ки чун Мансур бо ин ботилон

مهر بر لب زن که چون منصور با این باطلان

Ҳар ки гуяд ҳарфи ҳақ бепарда , дораш минбараст

هر که گوید حرف حق بی پرده، دارش منبرست

Май хулд дар дидаҳо дастӣ ки аз резиш тиҳӣ аст

می خلد در دیده ها دستی که از ریزش تهی است

Хушк чун гардад раги абри баҳорони нштрст

خشک چون گردد رگ ابر بهاران نشترست

Май кушояд ҳар ки чун нохуни гиреҳ аз кори халқ

می گشاید هر که چون ناخن گره از کار خلق

намекунад нашаву намо ҳар чанд теғаш бар сараст

می کند نشو و نما هر چند تیغش بر سرست

Бар чароғи мо ки мемерад барои хомшӣ

بر چراغ ما که می میرد برای خامشی

Сояи дасти ҳимоят остин сарсараст

سایه دست حمایت آستین صرصرست

Бехамӯшӣ дар ҳарим қурб натавон бор ёфт

بی خموشی در حریم قرب نتوان بار یافت

Ҳалқаро аз ҳарзаи нолии ҷои беруни дуруст

حلقه را از هرزه نالی جای بیرون درست

Дидаи бедор , соиб май баради файз аз ҷаҳон

دیده بیدار، صائب می برد فیض از جهان

Ҳар чаҳ мино ҷамъ месозад барои соғараст

هر چه مینا جمع می سازد برای ساغرست