Ҷои ғами холӣ буд то соғар аз саҳбои параст

جای غم خالی بود تا ساغر از صهبا پرست

Давр давр мепрессатонаст то минои параст

دور دور می پرستان است تا مینا پرست

Бар муроди мости гардун то қадаҳ дар гардиш аст

بر مراد ماست گردون تا قدح در گردش است

Пушти мо бар кӯҳ бошад то хам аз саҳбои параст

پشت ما بر کوه باشد تا خم از صهبا پرست

Аз шароби ишқ рангӣ нест мавҷӯдот ро

از شراب عشق رنگی نیست موجودات را

Олимии қолаб тиҳӣ карданд ва ин минои параст

عالمی قالب تهی کردند و این مینا پرست

Мӯри саҳрои қаноати шӯ ки барги зиндагӣ

مور صحرای قناعت شو که برگ زندگی

Гар пар коҳӣаст , дар домони ин саҳрои параст

گر پر کاهی است، در دامان این صحرا پرست

Ншأаҳ май ҳалқаи берун дар гардӣда аст

نشأه می حلقه بیرون در گردیده است

Бас ки аз хобу хумори он наргиси Шаҳлои параст

بس که از خواب و خمار آن نرگس شهلا پرست

Бахти сабз аз қулзуми гардуни симобии мҷўӣ

بخت سبز از قلزم گردون سیمابی مجوی

Гиря эй сар кун ки он анбари дарин дарёи параст

گریه ای سر کن که آن عنبر درین دریا پرست

Дом ақласт он ки чашмаш май пурди баҳри шикор

دام عقل است آن که چشمش می پرد بهر شکار

Чашми доми ишқ аз симурғ ва аз анқои параст

چشم دام عشق از سیمرغ و از عنقا پرست

Як сар бекибр дар намруди зор хок нест

یک سر بی کبر در نمرود زار خاک نیست

Коса ҳар кас ки май байнами азин скбои параст

کاسه هر کس که می بینم ازین سکبا پرست

Гар занад сад давр , обаш бар қарори худ буд

گر زند صد دور، آبش بر قرار خود بود

Коса ҳар кас ки чун гирдоб аз дарёи параст

کاسه هر کس که چون گرداب از دریا پرست

Мо сияҳи бахатони сазовор табассум нестем

ما سیه بختان سزاوار تبسم نیستیم

Як назар гар мекунад соиб ба ҳоли мо , параст

یک نظر گر می کند صائب به حال ما، پرست