Гӯш то гӯши замин аз гуфтугӯии ман параст

گوش تا گوش زمین از گفتگوی من پرست

То хати Бағдод , ин ҷом аз сабуии ман параст

تا خط بغداد، این جام از سبوی من پرست

На ҳамин аҳли заминро поикўбон карда аст

نه همین اهل زمین را پایکوبان کرده است

Хонақоҳи чархи ҳам аз ҳоиҳўии ман параст

خانقاه چرخ هم از هایهوی من پرست

Аз сари пар шӯр дорам осмонро бе қарор

از سر پر شور دارم آسمان را بی قرار

Ин қадаҳ дар давр бошад то кадуии ман параст

این قدح در دور باشد تا کدوی من پرست

Гирди попушӣ расонидааст ҳар ҷои калаки ман

گرد پاپوشی رسانیده است هر جا کلک من

Нофаи хок аз насими мшкбўии ман параст

نافه خاک از نسیم مشکبوی من پرست

Ҷоми гардун таҳ надорад , варна аз эҳсони ишқ

جام گردون ته ندارد، ورنه از احسان عشق

Нағмаи хунин чу мино дар гулӯии ман параст

نغمه خونین چو مینا در گلوی من پرست

Чун ба дарё муттасил шуд ҷӯ , намегардад тиҳӣ

چون به دریا متصل شد جو، نمی گردد تهی

Ҷой ҳайрат нестгар пайвастаи ҷӯии ман параст

جای حیرت نیست گر پیوسته جوی من پرست

Танг афтодааст домони садафи афлок ро

تنگ افتاده است دامان صدف افلاک را

Варна гавҳар дар саҳоби тоза рӯй ман параст

ورنه گوهر در سحاب تازه روی من پرست

Ошноӣ нест ғайр аз маънӣ бегона ам

آشنایی نیست غیر از معنی بیگانه ام

Шикваи халқ аз дили бегонаи хуии ман параст

شکوه خلق از دل بیگانه خوی من پرست

Доғ ҳо дорад баҳор аз ҷилваи тоўсим

داغ ها دارد بهار از جلوه طاوسیم

Бас ки аз афкори рангини мӯ ба мӯии ман параст

بس که از افکار رنگین مو به موی من پرست

Хорхор муддаое нест дар хотир ӯ

خارخار مدعایی نیست در خاطر او

Чархро дил аз дил бе орзӯии ман параст

چرخ را دل از دل بی آرزوی من پرست

Соиб аз озодагӣ бо дард бе дармони хушам

صائب از آزادگی با درد بی درمان خوشم

Вар на домони ҷаҳон аз чораи ҷӯии ман параст

ور نه دامان جهان از چاره جوی من پرست