Аз назарҳо дарду доғи ишқи пинҳони хўштрст

از نظرها درد و داغ عشق پنهان خوشترست

Ҷои ин гулҳои хушбӯ дар гиребони хўштрст

جای این گلهای خوشبو در گریبان خوشترست

Ишқро густох созад ҳасан чун бепарда шуд

عشق را گستاخ سازد حسن چون بی پرده شد

Сайри гул аз рахнаи девори бустони хўштрст

سیر گل از رخنه دیوار بستان خوشترست

Нест чашми тангро аз васли ҷузи ҳасрати насиб

نیست چشم تنگ را از وصل جز حسرت نصیب

Кулбаи худ мӯрро аз шкрстони хўштрст

کلبه خود مور را از شکرستان خوشترست

Андалебиро ки аз гул бо хаёли гул хуш аст

عندلیبی را که از گل با خیال گل خوش است

Зери боли хеш аз чатри сулаймони хўштрст

زیر بال خویش از چتر سلیمان خوشترست

Тири каҷро аз камони паҳлуи тиҳӣ кардан хатост

تیر کج را از کمان پهلو تهی کردن خطاست

Пой хоб олуд дар оғӯши домони хўштрст

پای خواب آلود در آغوش دامان خوشترست

Пӯст бар тани Хизрро аз заҳри миннат сабз шуд

پوست بر تن خضر را از زهر منت سبز شد

Ҳифзи об рӯй худ аз оби ҳайвони хўштрст

حفظ آب روی خود از آب حیوان خوشترست

Дар ғарибии силӣ ихвон намеояд ба даст

در غریبی سیلی اخوان نمی آید به دست

Варна аз субҳи ватан , шоми ғарибони хўштрст

ورنه از صبح وطن، شام غریبان خوشترست

Дар азизии дили напардозад ба ҳақ аз хештан

در عزیزی دل نپردازد به حق از خویشتن

Юсуфи мағрури мо дар чоҳу зиндони хўштрст

یوسف مغرور ما در چاه و زندان خوشترست

Пунба аз доғи дил бетоқат ӯ брмдор

پنبه از داغ دل بی طاقت او برمدار

Ин чароғи музтариб , дар зери домони хўштрст

این چراغ مضطرب، در زیر دامان خوشترست

Санг атфоласт домангири мо девонагон

سنگ اطفال است دامنگیر ما دیوانگان

Варна соиби аҳли ваҳшатро биёбони хўштрст

ورنه صائب اهل وحشت را بیابان خوشترست