Нест моҳу офтобии осмони ишқ ро

نیست ماه و آفتابی آسمانِ عشق را

Равшанӣ аз оҳ бошад дудмони ишқ ро

روشنی از آه باشد دودمانِ عشق را

Файзи моҳи нави зи шамшер шаҳодат ме баранд

فیضِ ماه نو ز شمشیرِ شهادت می‌برند

Хӯни ҳиноӣ ид бошад куштагони ишқ ро

خون حنای عید باشد کشتگانِ عشق را

Аз дил саргаштаам ҳар заррае дар олимӣ аст

از دلِ سرگشته‌ام هر ذره‌ای در عالمی است

Ахтар собит набошад осмони ишқ ро

اخترِ ثابت نباشد آسمانِ عشق را

Ғӯта зад ҳаллоҷ дар хӯн , ин камонро то кашид

غوطه زد حلاج در خون، این کمان را تا کشید

Чун кунад зиҳ ҳар гронҷонии камони ишқро ?

چون کند زه هر گرانجانی کمانِ عشق را؟

Буии ин май осмонҳоро ба чарх андохта аст

بوی این می آسمان‌ها را به چرخ انداخته است

Кист то бар сар кашад ратли гарони ишқ ро

کیست تا بر سر کشد رطلِ گرانِ عشق را

Раҳнаварди шавқ осоиш намедонад ки чист

رهنوردِ شوق آسایش نمی‌داند که چیست

Санги раҳ , манзил нагардад корвони ишқ ро

سنگِ ره، منزل نگردد کاروانِ عشق را

Нест ғайр аз гарми рафторӣ , дарин зулмати саро

نیست غیر از گرم‌رفتاری، درین ظلمت سرا

Пеши пои худ чароғии шбрўони ишқ ро

پیشِ پای خود چراغی شبروانِ عشق را

Гар чаҳ бошад осмони срҳлқаҳи гарданкашон

گر‌چه باشد آسمان سرحلقهٔ گردنکشان

Ҳаст чун хотам ба фармон , қаҳрамони ишқ ро

هست چون خاتم به فرمان، قهرمانِ عشق را

Нгслд чун ҳалқаи занҷир , доғ ӯ зи ҳам

نگسلد چون حلقهٔ زنجیر، داغِ او ز هم

намерасад неъмати мусалсал , миҳмони ишқ ро

می‌رسد نعمت مسلسل، میهمانِ عشق را

Хору гул икрнг бошад дар ҷаҳони иттиҳод

خار و گل یکرنگ باشد در جهانِ اتحاد

Нест фарқ аз икдгри перу ҷавони ишқ ро

نیست فرق از یکدگر پیر و جوانِ عشق را

Бар замини часбидагонро шҳпр миъроҷ нест

بر زمین چسبیدگان را شهپرِ معراج نیست

Дар наёбад ҳар гронҷонии макони ишқ ро

در نیابد هر گرانجانی مکانِ عشق را

Гули абаси гӯшии дарин бстонсро кардааст паҳн

گل عبث گوشی درین بستانسرا کرده است پهن

Ҳар ҳўоҷўиӣ наме фаҳмади забони ишқ ро

هر هواجویی نمی‌فهمد زبانِ عشق را

Олимӣ чун барг шуд харҷи хазон бе баҳор

عالمی چون برگ شد خرجِ خزانِ بی‌بهار

То ки дарёбад баҳор бе хазони ишқро ?

تا که دریابد بهارِ بی‌خزانِ عشق را؟

Дар замини шӯр , тухми хешро ботил макун

در زمینِ شور، تخمِ خویش را باطل مکن

Гӯш зоҳид нест дар хур , достони ишқ ро

گوشِ زاهد نیست در خور، داستانِ عشق را

Хору хасро муваҷҷаҳ сайлоб гардад болу пар

خار و خس را موجهٔ سیلاب گردد بال و پر

Зинҳор аз кафи мадаи соиби Аннани ишқ ро

زینهار از کف مده صائب عنانِ عشق را