Нест дар даврони ман майхонаи ҳоҷати халқ ро

نیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق را

Бас буд паймонаи ман то қиёмати халқ ро

بس بود پیمانهٔ من تا قیامت خلق را

Калаки гавҳарбор ман дод саховат ме диҳад

کلکِ گوهربارِ من دادِ سخاوت می‌دهد

Бош гӯ дар остини дасти саховати халқ ро

باش‌گو در آستین دستِ سخاوت خلق را

намекунад эҷод , гуфтори баланди иқболи ман

می‌کند ایجاد، گفتارِ بلند اقبال من

Гар набошад раҳму инсофу муруввати халқ ро

گر نباشد رحم و انصاف و مروت خلق را

Гар ҳарифи чарх кам фурсат нигарадам , ме кунам

گر حریفِ چرخِ کم فرصت نگردم، می‌کنم

Меҳрбон аз роҳ гуфту гӯ ба фурсати халқ ро

مهربان از راهِ گفت و گو به فرصت خلق را

Чун замин ҳар чанд зери дасту по афтода ам

چون زمین هر چند زیرِ دست و پا افتاده‌ام

Осмонам аз баландиҳои фитрати халқ ро

آسمانم از بلندی‌های فطرت خلق را

Сӯхтам чун шамъ то равшан шуд аз ман олимӣ

سوختم چون شمع تا روشن شد از من عالمی

Серума ман кард аз аҳли басирати халқ ро

سرمهٔ من کرد از اهلِ بصیرت خلق را

Ҳазлу ҳаҷв ва пуч натавон ёфт дар девони ман

هزل و هجو و پوچ نتوان یافت در دیوانِ من

Май расонади фоли неки ман ба давлати халқ ро

می‌رساند فالِ نیکِ من به دولت خلق را

Чун ҳумо бо ҳар ки пайвастам саодатманд шуд

چون هما با هر که پیوستم سعادتمند شد

Соя ман кард аз аҳли саодати халқ ро

سایهٔ من کرد از اهلِ سعادت خلق را

Ишқро оташ фурӯзам , ҳасанро равшангарам

عشق را آتش فروزم، حسن را روشنگرم

Май намоями гарм дар меҳру муҳаббати халқ ро

می‌نمایم گرم در مهر و محبت خلق را

Мастии оради бодаҳои талху калак ман кунад

مستی آرد باده‌های تلخ و کلکِ من کند

Ҳӯшёр аз бодаи талхи насиҳати халқ ро

هوشیار از بادهٔ تلخِ نصیحت خلق را

Ҳарфи ҳақ аз душманон худ намедорам дареғ

حرفِ حق از دشمنانِ خود نمی‌دارم دریغ

намекунам воқифи зи асрори ҳақиқати халқ ро

می‌کنم واقف ز اسرارِ حقیقت خلق را

Ҳамчуи сайқали соиб аз девони ман ҳар мисраӣ

همچو صیقل صائب از دیوانِ من هر مصرعی

Пок созад сина аз занги қасовати халқ ро

پاک سازد سینه از زنگِ قساوت خلق را