Дар тариқи ишқ ҳар ҷо майгузорӣ по , сараст

در طریق عشق هر جا می گذاری پا، سرست

Мавҷи ин водии раги ҷон , реги ин саҳро сараст

موج این وادی رگ جان، ریگ این صحرا سرست

Аз муҳӣти офариниш чун наёяд буии хӯн ?

از محیط آفرینش چون نیاید بوی خون؟

Ҳар ҳубобиро ки май бинии дарин дарё сараст

هر حبابی را که می بینی درین دریا سرست

Нест дастӣ дар гиребони чоки гардондани маро

نیست دستی در گریبان چاک گرداندن مرا

Чун сабуи дасти марои пайванди улфат бо сараст

چون سبو دست مرا پیوند الفت با سرست

Аҳли дунёи молро доранд беш аз ҷони азиз

اهل دنیا مال را دارند بیش از جان عزیز

Аз сари дастор ҳар кас бугзарад ӣнҷо сараст

از سر دستار هر کس بگذرد اینجا سرست

Мӯи шикофиро ривоҷӣ нест дар бозори ишқ

مو شکافی را رواجی نیست در بازار عشق

Ҳар ки сар аз по намедонад дарин савдо сараст

هر که سر از پا نمی داند درین سودا سرست

Тахти мо афтодагӣу лашкари мо бе касе

تخت ما افتادگی و لشکر ما بی کسی

Ҷавҳар зотӣаст теғи моу тоҷ мо сараст

جوهر ذاتی است تیغ ما و تاج ما سرست

Иштиҳои комил чу шуд , хӯни неъмати алвон буд

اشتها کامل چو شد، خون نعمت الوان بود

Чун гарон шуд хоб , соиби болаш хоро сараст

چون گران شد خواب، صائب بالش خارا سرست