Ишқро бедасту поеи даст ва пой дигараст

عشق را بی دست و پایی دست و پای دیگرست

Роҳи гум кардан дарин раҳ раҳнамоӣ дигараст

راه گم کردن درین ره رهنمای دیگرست

Бас ки ҳасани шӯх ӯ ҳар дам ба рангӣ ме шавад

بس که حسن شوخ او هر دم به رنگی می شود

Чашми ман дар ҳар назари маҳв лақоӣ дигараст

چشم من در هر نظر محو لقای دیگرست

Шастаи рӯйон гарчи мешӯйанд аз дилҳо ғубор

شسته رویان گرچه می‌شویند از دلها غبار

Чеҳраи хубони нўхтро сафоӣ дигараст

چهره خوبان نوخط را صفای دیگرست

Содаи рӯеро ки исмати дида бонӣ карда аст

ساده رویی را که عصمت دیده بانی کرده است

Сабзаи хати пардаи шарм ва ҳаёӣ дигараст

سبزه خط پرده شرم و حیای دیگرست

Ҷомаи гулгунӣ ки мехоҳам зи теғаши ҷон барам

جامه گلگونی که می خواهم ز تیغش جان برم

Ҳар кафи хокии зи кӯяш Карбалоӣ дигараст

هر کف خاکی ز کویش کربلای دیگرست

Хӯни ошиқ чун тавонад доман ӯро гирифт ?

خون عاشق چون تواند دامن او را گرفت؟

Нозуки андомӣ ки ҳар дам дар қабоӣ дигараст

نازک اندامی که هر دم در قبای دیگرست

Ин дили сад пораи ман , ҳамчуи авроқи хазон

این دل صد پاره من، همچو اوراق خزان

Ҳар нафас дар олимӣ , ҳар дам ба ҷой дигараст

هر نفس در عالمی، هر دم به جای دیگرست

Рӯзгори хўшдлӣ чун хандаи гул бе бақост

روزگار خوشدلی چون خنده گل بی بقاست

Бо гулоби талхкомиҳо вафоӣ дигараст

با گلاب تلخکامی ها وفای دیگرست

Мардро ҳар чанд танҳоӣ кунад комили айёр

مرد را هر چند تنهایی کند کامل عیار

Суҳбати ёрони икдл кимиёӣ дигараст

صحبت یاران یکدل کیمیای دیگرست

Таънаи нои ошнои гӯшаи гиронро мазан

طعنه نا آشنایی گوشه گیران را مزن

Каз ҷаҳони бегонагонро ошноӣ дигараст

کز جهان بیگانگان را آشنای دیگرست

Чун хатое аз ту сар зад дар пушаймонии гурез

چون خطایی از تو سر زد در پشیمانی گریز

Каз хато нодам нагардидан ?хитой дигараст

کز خطا نادم نگردیدن خطای دیگرست

Тарк дунё кардаро бар фарқи сари тарки кулоҳ

ترک دنیا کرده را بر فرق سر ترک کلاه

Бар сипеҳри сарварии бол ҳамЭй дигараст

بر سپهر سروری بال همای دیگرست

Гарчи мегардад илм ҳар кас ки аз дунёи гузашт

گرچه می گردد علم هر کس که از دنیا گذشت

Аз ду олам ҳар ки бархезад ливоӣ дигараст

از دو عالم هر که برخیزد لوای دیگرست

Дар чунин баҳрӣ ки мавҷ ӯст теғи обдор

در چنین بحری که موج اوست تیغ آبدار

Хешро фонӣ надонистан фаноӣ дигараст

خویش را فانی ندانستن فنای دیگرست

Гарчи соиби об ҳайвон медиҳад умри абад

گرچه صائب آب حیوان می دهد عمر ابد

Ҳифзи об рӯй худ об бақоӣ дигараст

حفظ آب روی خود آب بقای دیگرست

Хониш
ғзл шморҳ 994 — ъндлӣб ⬇