Нўхтӣ аз тозаи рӯйони ҷаҳони моро бас аст

نوخطی از تازه رویان جهان ما را بس است

Барги сабзӣ зон баҳор бе хазони моро бас аст

برگ سبزی زان بهار بی خزان ما را بس است

Мӯшикофонро китобу дафтарӣ дар кор нест

موشکافان را کتاب و دفتری در کار نیست

Мисраи печидаи мӯии миёни моро бас аст

مصرع پیچیده موی میان ما را بس است

Ноз агар астодгӣ дар мива тар ме кунад

ناز اگر استادگی در میوه تر می کند

Сояи хушкӣ азон нахли ҷавони моро бас аст

سایه خشکی ازان نخل جوان ما را بس است

Ҳамчуи тавқи қамарёни оғӯши мо густох нест

همچو طوق قمریان آغوش ما گستاخ نیست

Ҷилвае аз давр азон сарви равони моро бас аст

جلوه ای از دور ازان سرو روان ما را بس است

Нӯши он лаб гар зиёдаст аз даҳони талхи мо

نوش آن لب گر زیادست از دهان تلخ ما

Ҳарфи талхӣ зон лаби шкрФшони моро бас аст

حرف تلخی زان لب شکرفشان ما را بس است

Хӯшаи чини хирмани гул чун ҳўснокон на ем

خوشه چین خرمن گل چون هوسناکان نه ایم

Мушти хошокӣ барои ошёни моро бас аст

مشت خاشاکی برای آشیان ما را بس است

Дар замини поки мо реги равон ҳирс нест

در زمین پاک ما ریگ روان حرص نیست

Қатрае зон чеҳра шабнам фишон моро бас аст

قطره ای زان چهره شبنم فشان ما را بس است

Барги айши бӯстони бодо ба бе дардони ҳалол

برگ عیش بوستان بادا به بی دردان حلال

Бӯе аз гул чун насими нотавони моро бас аст

بویی از گل چون نسیم ناتوان ما را بس است

Гар ишорат нест , бо чини ҷабин ҳам қонеъем

گر اشارت نیست، با چین جبین هم قانعیم

Тири тхшӣ зон камони абрувони моро бас аст

تیر تخشی زان کمان ابروان ما را بس است

Гар напечад бӯса дар мактуби он бидодгар

گر نپیچد بوسه در مکتوب آن بیدادگر

Номаи хушкии тасаллии бахши ҷони моро бас аст

نامه خشکی تسلی بخش جان ما را بس است

Луқма чун афтод фарбеҳ , рӯҳро лоғар кунад

لقمه چون افتاد فربه، روح را لاغر کند

Чун ҳумо аз хон қисмати устихони моро бас аст

چون هما از خوان قسمت استخوان ما را بس است

Норасоӣ гар кунад теғи забон дар арзи ҳол

نارسایی گر کند تیغ زبان در عرض حال

Гиряи мо ҳамчуи Тифлони тарҷумони моро бас аст

گریه ما همچو طفلان ترجمان ما را بس است

Аз ҳам овозон агар холӣ шуд ин бстонсро

از هم آوازان اگر خالی شد این بستانسرا

Хомаи хуши ҳарф , соиби ҳамзабони моро бас аст

خامه خوش حرف، صائب همزبان ما را بس است

Хониш
ғзл шморҳ 996 — ъндлӣб ⬇