Рӯзгорӣаст ки поем зи чаман кӯтоҳ аст

روزگاری است که پایم ز چمن کوتاه است

Дасти умедам азон себи зқн кӯтоҳ аст

دست امیدم ازان سیب ذقن کوتاه است

Беҳиҷобона ба базм омад ва мастона нишаст

بی حجابانه به بزم آمد و مستانه نشست

Гул бичинед ки девори чаман кӯтоҳ аст

گل بچینید که دیوار چمن کوتاه است