Захми густохами лаби теғи шаҳодат май макад

زخم گستاخم لب تیغ شهادت می‌مکد

Шабнами ман хӯни хуршеди қиёмат май макад

شبنم من خون خورشید قیامت می‌مکد

Нақши ширин шаста шуд аз лавҳи хоро ва ҳануз

نقش شیرین شسته شد از لوح خارا و هنوز

Тешаи Фарҳоди ангушти ҷаллодт май макад

تیشهٔ فرهاد انگشت جلادت می‌مکد

Аз даҳони Хизри об зиндагонӣ ме равад

از دهان خضر آب زندگانی می‌رود

Теғ ӯ аз баси лаби худро ба рағбат май макад

تیغ او از بس لبِ خود را به رغبت می‌مکد