Аз чаман рафтӣу гул бо ҳасрат бисёр монад

از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماند

Чашми булбул дар паии он турра дастор монад

چشم بلبل در پی آن طره دستار ماند

Рӯй ҳарфи тӯтӣон ҳар чанд бо ойӣна аст

روی حرف طوطیان هر چند با آیینه است

Дид то ойӣнаи ?утро тӯтӣ аз гуфтор монад

دید تا آیینه ات را طوطی از گفتار ماند

намесарояд зоғи хат ӯ ба овози баланд

می سراید زاغ خط او به آواز بلند

Каз гулистонаши ҳамин хори сар девор монад

کز گلستانش همین خار سر دیوار ماند

Панҷаи душмани гиребони маро аз бахти бад

پنجه دشمن گریبان مرا از بخت بد

Навбати доман гирифтан чун расед аз кор монад

نوبت دامن گرفتن چون رسید از کار ماند