Ёди айёмӣ ки рӯйишро баҳори шарм буд

یاد ایامی که رویش را بهار شرم بود

Бо ҳаёи ҳангомаи назора ӯ гарм буд

با حیا هنگامه نظاره او گرم بود

Як таҳ пероҳан омад то ба канъони боди Миср

یک ته پیراهن آمد تا به کنعان باد مصر

Бас ки рӯй дашт аз овози Зулайхои гарм буд

بس که روی دشت از آواز زلیخا گرم بود