Гронхўобӣ ки оҳи сардро маҳтоб ме донад

گرانخوابی که آه سرد را مهتاب می داند

Насими субҳи маҳшарро фусун хоб ме донад

نسیم صبح محشر را فسون خواب می داند

Гуҳӣ бо дард май ғалатам , гуҳӣ бо доғ май ҷӯшам

گهی با درد می غلطم، گهی با داغ می جوشم

Ба ғайр аз ман ки қадари суҳбат аҳбоб медонад ?

به غیر از من که قدر صحبت احباب می داند؟

Айёри зуҳд бе кайфияти тасбеҳи дорон ро

عیار زهد بی کیفیت تسبیح داران را

Нигоҳи ориф аз хамёза миҳроб ме донад

نگاه عارف از خمیازه محراب می داند