Хӯн ба ҷӯшами зи хати ғолия гаван ме ояд

خون به جوشم ز خط غالیه‌گون می‌آید

Ин баҳорӣаст каз ӯ буи ҷунун ме ояд

این بهاری است کز او بوی جنون می‌آید

Ишқро хилват хосӣаст ки аз муштоқон

عشق را خلوت خاصی است که از مشتاقان

Ҳарки аз хеш бурун рафт дарун ме ояд

هرکه از خویش برون رفت درون می‌آید

Ба тамошои ту эй сарви хиромони зи чаман

به تماشای تو ای سرو خرامان ز چمن

Гули нафаси сӯхта чун лола бурун ме ояд

گل نفس سوخته چون لاله برون می‌آید