Моҳ аз ҳиҷоб рӯй ту парвин арақ кунад

ماه از حجاب روی تو پروین عرق کند

Ойӣнаро шикваи ҷамоли ту шқ кунад

آیینه را شکوه جمال تو شق کند

Искандараст агар чаҳ буд дар либоси фақр

اسکندرست اگر چه بود در لباس فقر

Ҳар кас ки ихтисор ба сад рамақ кунад

هر کس که اختصار به سد رمق کند

Чун бо рухи ту чеҳра шавад ма , ки офтоб

چون با رخ تو چهره شود مه، که آفتاب

Аз шарми оризати зи шафақи хӯн арақ кунад

از شرم عارضت ز شفق خون عرق کند