Аз баси адаб ки ёфт дили мо адиб шуд

از بس ادب که یافت دل ما ادیب شد

Бемори мо з ранҷ кашӣдан табиб шуд

بیمار ما ز رنج کشیدن طبیب شد

Бедарду доғ , фикр тараққӣ наме кунад

بی درد و داغ، فکر ترقی نمی کند

Дил шуд ятем то сухани ман ғариб шуд

دل شد یتیم تا سخن من غریب شد

Баъд аз ҳазор шаб ки шаб васл дод рӯй

بعد از هزار شب که شب وصل داد روی

Авқоти сарфи поси нигоҳ рақиб шуд

اوقات صرف پاس نگاه رقیب شد