Сабзаи хати ту роҳи дил огоҳ зада аст

سبزه خط تو راه دل آگاه زده است

Ин чаҳ Хизраст надонам ки маро роҳ зада аст

این چه خضرست ندانم که مرا راه زده است

Роҳзан нест дар он дашт ки ман сайёрам

راهزن نیست در آن دشت که من سیارم

То бурун рафтаам аз роҳ , маро роҳ зада аст

تا برون رفته‌ام از راه، مرا راه زده است

Домани пок буд шарти ҳам оғӯшии ҳасан

دامن پاک بود شرط هم آغوشی حسن

Гул шабнам задаро раҳ ба гиребонаш нест

گل شبنم زده را ره به گریبانش نیست

Гар чунин афсуни ғифлати пунба дар гӯшам наад

گر چنین افسون غفلت پنبه در گوشم نهد

Косаи сарро хатар аз хоби сангин ман аст

کاسه سر را خطر از خواب سنگین من است

( доғ дорад булбулонро шуълаи овози ман

(داغ دارد بلبلان را شعله آواز من

Шохи гул дар хӯни зи мисраҳои рангин манаст )

شاخ گل در خون ز مصرع‌های رنگین من است)

( гарчи марҷони панҷа бо дарёӣ хунин ме занад

(گرچه مرجان پنجه با دریای خونین می‌زند

Кӣ ҳарифи панҷаи дарёии хунин манаст )

کی حریف پنجه دریای خونین من است)