Марогар хандае чун ғунча дар солӣ шавад рӯзӣ

مرا گر خنده‌ای چون غنچه در سالی شود روزی

Ба лаб то аз таҳ дил мерасад , хамёза ме гардад

به لب تا از ته دل می‌رسد، خمیازه می‌گردد