Гарм ба қаҳри кашӣ бо ҳазор тўъу итоат

گرم به قهر کشی با هزار طوع و اطاعت

Ба хоки пот ки сар барнадорам аз раҳи итоат

به خاک پات که سر برندارم از ره اطاعت

Ба доманат нагузорам зананд дасти шаҳидон

به دامنت نگذارم زنند دست شهیدان

Гарми худоӣ ба маҳшар диҳад мақоми шафоат

گرم خدای به محشر دهد مقام شفاعت

Аз ин тарафи ҳамаи аҷзу ниёзу хашяту хорӣ

از این طرف همه عجز و نیاز و خشیت و خواری

Вази он тарафи ҳамаи хашму ғуруру нозу мноът

وز آن طرف همه خشم و غرور و ناز و مناعت

зи дӯстони вафои кешу душманони ҷафои ҷӯ

ز دوستان وفا کیش و دشمنان جفا جو

Ба кори меҳри ту ?бурма маломатасту шноът

به کار مهر تو برما ملامت است و شناعت

Барои пандам аз иҷмоъи мардумон чаҳ тафовут

برای پندم از اجماع مردمان چه تفاوت

Маро ҳамеша парокандагӣ буд зи ҷамоат

مرا همیشه پراکندگی بود ز جماعت

Ба тарки ишқи тўгФтни дил аз ту боз гирифтан

به ترک عشق توگفتن دل از تو باز گرفتن

Куҷо месерум ояд бад-ӣни шикебу шуҷоат

کجا میسرم آید بدین شکیب و شجاعت

Чаро назири ту устоди ин нуқӯш наёрад

چرا نظیر تو استاد این نقوش نیارد

Агар на нақши ту басту шикасти калаки саноат

اگر نه نقش تو بست و شکست کلک صناعت

Чўхолу ғамза ба кунҷи даҳони вгўшаҳ ӣ чашмат

چوخال و غمزه به کنج دهان وگوشه ی چشمت

Дил аз фазои ду олам ба ин дўкрди қаноат

دل از فضای دو عالم به این دوکرد قناعت

Тўхўд чаҳ фитна кунигар ду рӯз рӯй напӯшӣ

توخود چه فتنه کنی گر دو روز روی نپوشی

Ки ақлу ҳуши ббрдии зи шаш ҷиҳат ба ду соъат

که عقل و هوش ببردی ز شش جهت به دو ساعت

Тўчўн ба васф дар ое ки ҳар чаҳ гуфт сафойӣ

توچون به وصف در آیی که هر چه گفت صفایی

Надошт пеши камоли ту рангу буии бдоът

نداشت پیش کمال تو رنگ و بوی بداعت