Хиҷлати муштарии он маи раҳ бозор гирифт

خجلت مشتری آن مه ره بازار گرفت

Меҳру маро ба яке ҷилва харидор гирифт

مهر و مه را به یکی جلوه خریدار گرفت

Нақд кӣ насяи куҷои муфт на чун гуфт ба чанд

نقد کی نسیه کجا مفت نه چون گفت به چند

Дилу дайни ҳама бедарҳам ва динор гирифт

دل و دین همه بی درهم و دینار گرفت

Беш ва кам ҷон ба тани банда ва озод фузуд

بیش و کم جان به تن بنده و آزاد فزود

Пеш ва пас дили зи кафи хуфта ва бедор гирифт

پیش و پس دل ز کف خفته و بیدار گرفت

Ҳиҷри хӯни хори ту таб бар тан бетоб гумошт

هجر خون خوار تو تب بر تن بی تاب گماشت

Шавқи дидори ту сабр аз дил бемор гирифт

شوق دیدار تو صبر از دل بیمار گرفت

Кашадам ғайрати омезиш бо ағёрат

کشدم غیرت آمیزش با اغیارت

Ҳайфи гул чун ту , ки улфати ҳама бо хор гирифт

حیفِ گل  چون تو ، که الفت همه با خار گرفت

Тани саргаштаи зи хоки қидмат давр мабод

تن سرگشته ز خاک قدمت دور مباد

Ки дилами ҷой дар он зулфи нигун сор гирифт

که دلم جای در آن زلف نگون سار گرفت

Аз шабии васли ту беҳбуд нашуд рӯзии мо

از شبی وصل تو بهبود نشد روزی ما

Беш аз инҳо ба фироқи дилам озор гирифт

بیش از اینها به فراق دلم آزار گرفت

Ба мудовои ҳакимаш ки кунад чора ӣ дард

به مداوای حکیمش که کند چاره ی درد

Ҳарки монанди ман аз ишқи ту тимор гирифт

هرکه مانند من از عشق تو تیمار گرفت

Хушк ватар хомау авроқ ба ҳам хоҳад сӯхт

خشک و تر خامه و اوراق به هم خواهد سوخت

зи оташи табъи сафойӣ ки дар ашъор гирифт

ز آتش طبع صفایی که در اشعار گرفت